Greats Of The Past - Page 67 - Xtratime Community
Go Back   Xtratime Community > European Football > Other Nations > Serbian Football
Register Blogs FAQ Prediction League Calendar Search Today's Posts Mark Forums Read

Reply
 
Thread Tools Display Modes
Old February 3rd, 2012, 15:31   #1321
Krle
Xtratime Legend
 
Krle's Avatar
 
Join Date: 11 2002
Location: Rotterdam Zuid
Teams: Red Star, Feyenoord and Serbia!
Posts: 33,680
Interview with Darko Stanic, handball goalie.

http://www.webtv.rs/play/37741/rukom...strana-medalje
Moj korak, moj san, moja hrabrost, moj plan...
Moje jutro, moj dan, moj zivot - moja stvar...
Moji ljudi, moj grad, moje pesme, moj rad...
Jedna Ljubav, jedan Bog, i na kraju bicu sam...



JEDNA JE SRBIJA, KURVI JE MNOGO!
Krle is offline   Reply With Quote
Sponsored Links
Advertisement
 

Old February 3rd, 2012, 23:41   #1322
alchemist
World Class Player
 
alchemist's Avatar
 
Join Date: 04 2009
Posts: 8,875
ISTORIJA KOŠARKE 1/2



Hvatajući ili bacajući loptu čovek se preobražava, biva drugačiji, lakši i lepši, prevazilazi sebe, približava se bestežinskom stanju i visinskom letu, trijumfu svoga tela i u isto vreme pobedi nad njim.
(Ivo Andrić)


OD VAJLANDA DO OSLOBOĐENJA

Za košarkaške početke u Srbiji, uzima se dolazak Williama A. Wielanda u Beograd, izaslanika američkog Crvenog krsta, oktobra 1923. godine. Tada je pored drugih američkih igara, demonstrirana i košarka, a polaznici kursa bili su gimnazijalci, nastavnici fiskulture i sokolski prednjaci.

Uz aktivnu logističku podršku Sokolske organizacije, tada najmasovnije sportske institucije u zemlji, Vajland je u toku dvomesečnog boravka održao kurseve i za sobom ostavio opremu za košarku, koševe i lopte. Konstrukcije iz Beograda, po završetku kursa gimnazijalci su preneli u II mušku gimnazju, koja se nalazila na mestu današnje zgrade Politike i nastavili da igraju košarku.



1924 – Polaznici kursa u Beogradu



1940 – Ekipa Matice na Sletu u Borovu

Zahvaljujući otvaranju Sokolske organizacije prema ekipnim sportovima, kao i želji same države da se sport protežira kroz škole, košarka, početkom tridesetih godina prošlog veka, dobija novi zamah. Nosilac gotovo svih košarkaških aktivnosti u ovom periodu je SOKO Kraljevine Jugoslavije, a njegovi članovi neumorno rade na usavršavanju pravila, poboljšanju uslova za igru i trening. Novi sport, do tada nazivan basket bal, košićeva ili košikova dobija svoje domaće ime - Košarka.

Krunu košarkaških takmičenja do početka II svetskog rata svakako predstavlja Svesokolski slet u Borovu 1940. godine na kome je učestvovalo 170 igrača i igračica podeljenih u četiri starosne kategorije. Ženska ekipa beogradskog Sokolskog društva Matica osvaja titulu prvaka države, po malo čudnim rezultatom 2:0, usled loših vremenskih uslova. Jedini koš na utakmici postigla je Ružica Radovanović.

U periodu do II svetskog rata, za razvoj i unapređenje košarke u Beogradu najviše je zaslužan Zdenko Pavić, sa svojom suprugom Verom, Pročelnik za takmičarske igre pri načelstvu Saveza Sokola koji je protežirao košarku i kroz SOKO i kroz školski sport. U okviru beogradskog Sokola X formirao je košarkašku ekipu, a bio je i glavni organizator srednjoškolskih košarkaških turnira u Beogradu krajem tridesetih godina prošlog veka. Prevodio je košarkaška pravila i radio na izgradnji košarkaških terena i koševa.



1943 – Vidovdanski turnir u Beogradu



1945 – Ekipa Srbije na turniru republika u Subotici

Prvi košarkaški klubovi formirali su se u okviru fudbalskih klubova kao sekcije neposredno pred početak II svetskog rata. Masovno formiranje klubova dešava se neposredno posle okupacije Kraljevine Jugoslavije, na proleće 1941. godine. Pre svih to su Matica, Omladinac, Sask, Izbeglice, SK 1913, nešto kasnije i drugi: Bask, BSK, Mitić, Obilić, BTK, BOB. Igrači su bivši sokolci i svršeni srednjoškolci (M. Stefanović, N. Popović, I. Dimić, Sokolović, S. Šaper, B. Aksentijević...), kao i grupa izbeglica, vrhunskih košarkaša koje je ratni vihor doneo u Beograd (Neferović, Tešin, Putnik, Ronac, Mađeruh...). Košarka se za vreme okupacije igrala na Tašmajdanu i Kalemegdanu, kao i na terenima SK 1913 na Topčiderskom brdu (sada stadion FK C.Zvezde). U septembru 1941. organizuje se prvenstvo Beograda, a na proleće 1942. godine osniva se i Srpski savez košarke i odbojke. Za nepunih godinu dana savez ima u članstvu 23 kluba a utakmice košarke i odbojke ukupno je u ovom periodu gledalo 15.000 ljudi. Predsednik Saveza bio je polaznik Vajlandovog kursa iz 1923. godine, Svetislav Bata Vulović.

U Beogradu košarka se igrala sve vreme okupacije, košarkaške utakmice igraju se po prvi put u Šapcu i Kragujevcu. Pažnju privlači velika gledanost, na utakmicama je bilo od 1.000 do 1.500 ljudi, a košarka se igrala svih ratnih godina, pa i u avgustu 1944. neposredno pred oslobođenje. Proglašavani su prvaci Srbije, a košarka je definitivno osvajala svojom atraktivnošću, brzinom i lepotom, i one koji su je igrali i one koji su je gledali.

PERIOD 1945. – 1959.

Vec 1945. godine naši ??š?r??ši ima?u prve međunarodne nastupe. Pod imenom reprezentacija Beograda, muška i ženska ekipa igraju protiv reprezentacije Sofije. U Subotici se organizuje prvenstvo republika u košarci na kome pobeđuje ekipa Jugoslovenske armije.

Mnogo se radi na propagiranju košarke i njenoj masovnosti. Organizuje se turnir gradova na Rijeci. 1947. godine beležimo i prvo učešće naše reprezentacije na prvenstvu Evrope u Pragu.

Crvena Zvezda dominira domaćim prvenstvom o obe konkurencije. Nebojša Popović kao trener osvaja 17 titula prvaka države.



1947 - Evropsko prvenstvo u Pragu



1948 - Muška i ženska reprezentacija na Balkanskom sampionatu

Krajem 1948. godine osniva se Košarkaški savez Jugoslavije, pokreće se časopis Košarka. Nakon kvalifikacija u Nici, učestvujemo na prvom Svetskom prvenstvu prvenstvu u Buenos Airesu 1950. godine.

Danilo Knežević, dugogodišnji Predsednik KSJ otvara prvenstvo Evrope za žene 1954. godine, na Tašmajdanu, na kome smo pokazali da možemo organizovati najveće košarkaške manifestacije na vrhunskom nivou.

Vilmoš Loci (Partizan, Proleter) prvi je igrač koji je upisao sto nastupa u reprezentativnom dresu. Demšar, Gec, Sokolović, Popović, Roklicer, Kalember i Marjanović stiču iskustva sa reprezentacijom i prenose ih svojim klupskim drugovima... Košarka napreduje krupnim koracima u svim segmentima i stiče popularnost na čitavoj teritoriji Jugoslavije.



1950 - Prvo Svetsko prvenstvo u Argentini



1959 - Prva zlatna medalja – Mediteranske igre Bejrut

Aleksandar Nikolić zamenjuje Nebojšu Popovića na mestu selektora reprezentacije i počinje da stvara tim za velika dela. Krajem pedesetih rađaju se buduće zvezde svetskog formata, pre svih Radivoj Korać, zatim Nemanja Đurić, Slobodan Gordić, Ivo Daneu, Josip Đerđa... Osvajamo Mediteranske igre u Bejrutu 1959. godine, a na Olimpijadi u Rimu 1960. godine zauzimamo 6. mesto.

Radomir Šaper i Borislav Stanković aktivno se uključuju u rad Košarkaškog saveza Jugoslavije.

PERIOD 1961. – 1968.

Šesdesete godine 20. veka, obeležene su uspesima i medaljama. Na evropskim šampionatima i svetskim prvenstvima i Olimpijskim igrama osvojeno je 6 srebrnih i jedna bronzana medalja. Jedino zlato u ovom periodu, osvojeno je na nezvaničnom prvenstvu sveta u Čileu 1966. godine. Ženska reprezentacija na Evropskom prvenstvu u Italiji 1968. godine osvaja srebrnu medalju i upotpunjuje niz.



1960 – Olimpijske igre u Rimu



1961 – Prva medalja, Evropsko prvenstvo u Beogradu

Prvenstvo Evrope u Beogradu 1961. godine, pred prepunim tribinama Beogradskog sajma označava jedno novo poglavlje naše košarke. Srebrna medalja, je samo početak niza uspeha u narednim decenijama. U finalu protiv do tada neprikosnovenog Sovjetskog saveza, pružili smo dostojan otpor, a Radivoj Korać proglašen je za najboljeg strelca šampionata.

Aleksandra Nikolića, na kormilu reprezentacije 1967. godine zamenjuje Ranko Žeravica. Na Olimpijadi u Meksiku 1968. godine, predvošeni Koraćem, uz Daneua, Šermaka, Trajka Rajkovića i Ražnatovića, zlatnim pogotkom Cvetkovića sa linije slobodnih bacanja u polufinalu protiv Sovjetskog saveza, plasiramo se u naše prvo Olimpijsko finale.

Srebrom na Evropskm prvenstvu 1969. godine okrećemo novu stranicu košarkaške istorije. Predstoje zlatne godine naše reprezentacije.



1968 – Olimpijsko Srebro, Meksiko

http://www.kss.rs/
Capello beamed: "From Savicevic you came to expect these unthinkable plays of brilliance, because from the position he was in most players would have just taken the ball in stride and gone a little further with it, instead he went for this spectacular attempt which has gone down in history and is shown over and over again. It was simply.... Una cosa da Savicevic [the way of Savicevic]."
alchemist is offline   Reply With Quote
Old February 3rd, 2012, 23:57   #1323
alchemist
World Class Player
 
alchemist's Avatar
 
Join Date: 04 2009
Posts: 8,875
ISTORIJA KOŠARKE 2/2

PERIOD 1970. – 1980.

Peto Svetsko prvenstvo, održano u Ljubljani 1970. godine kruna je jedne generacije koja ima velike zasluge za popularnost košarke na ovim prostorima. Junaci naših neprospavanih noći, kada smo sa nestrpljenjem čekali direktne radio prenose iz daleke Amerike i radovali se njihovim igrama i uspesima, pretočili su srebrne medalje u jednu – zlatnu – u titulu SVETSKIH ŠAMPIONA.

Daneu, Ćosić, Trajko Rajković, Čermak, Plećaš, Simonović, Kapičić i drugovi maestralno vođeni diregentskom palicom Ranka Žeravice igrali su i za Radivoja Koraća, najboljeg strelca reprezentacije, koji je godinu dana ranije nastradao u saobraćajnoj nesreći.

U tek formiranom evropskom klupskom takmičenju Kupu Radivoja Koraća, Lokomotiva i Beograd igraju finale, Crvena Zvezda osvaja Kup Kupova Evrope, dok beogradski Radnički predvođen Ražnatovićem, Marovićem, Jarićem, Ivkovićem i Damjanovićem stiže do polufinala Kupa šampiona.



1970– Svetsko prvenstvo u Ljubljani



1973– Prvo evopsko zlato - Barselona

Evropsko prvenstvo u Barseloni 1973. godine je nova, zlatna stranica naše košarke. Kićanović, Slavnić i Dalipagić... Ćosić, Jelovac, Tvrdić i Plećaš, Jerkov i Šolman, Marović, Ivković i Knežević osvajaju prvo evropsko zlato ostvarivši svih sedam pobeda. Domaćin prvenstva Španija pobeđena je u finalu rezultatom 78:67.

Evropsko prvenstvo u Beogradu 1975. potvrđuje dominaciju Plavih. Beograd kao domaćin, ponovo se predstavlja Evropi u najlepšem svetlu. Okosnicu tima čine igrači iz Barselone koji su osvojili zlato pojačani Mirzom Delibašićem i Rajkom Žižićem budućim zvezdama naše košarke. Mirko Novosel vodi plave do drugog zlata u utakmici protiv Sovjetskog saveza u kojoj ostvarujemo pobedu 90:84 zlatnim košem Dragana Kićanovića u završnici.

Profesor Aleksandar Nikolić trijufalno se vraća na čelo reprezentacije 1977. u Liježu. Osvaja se treće zlato na evropskim prvenstvima u nizu. Odbojka Kićanovica i Slavnića zauzima mesto na svim špicama sportskih emisija u narednoj deceniji.

Svetsko prvenstvo u Manili je nova potvrda dominacije ZLATNIH DEČAKA JUGOSLOVENSKE KOŠARKE. Predvođeni Kićanovićem i Dalipagićem, koji je proglašen za najboljeg strelca Svetskog prvenstva, osvajamo ponovo posle 8 godina, titulu PRVAKA SVETA.



1975– Zlatna medalja na Evropskom prvenstvu u Beogradu



1977– Treće evropsko zlato u nizu - Lijež

Klupska košarka, beleži fantastične rezultate, Partizan u ? vom periodu osvaja tri kupa Radivoja Koraća, Bosna je šampion Evrope, Ženska ekipa Crvene zvezde za koju nastupaju Pekić, Đurković, Marković, Mitić takođe osvaja titulu prvaka Evrope. Ženska reprezentacija osvaja srebro 1978. godine u Poznanju i bronzu 1980. u Banjaluci na Evropskim prvenstvima. Juniorska i kadetska reprezentacija zaključno sa 1980. godinom osvajaju 12 medalja na Evropskim prvenstvima od kojih je pet najsjajnijih - zlatnih.

Olimpijske igre u Moskvi 1980. godine označavaju krunu jedne sjajne generacije... od 1973. do 1980. godine muška reprezentacija osvojila je pet zlatnih medalja, tri evropska, jedno svetsko i jedno olimpijsko zlato. Na svojoj prvoj Olimijadi, ženska reprezentacija osvaja bronzanu medalju.

PERIOD: OSAMDESETE

Novi selektor Krešimir Ćosić i Dražen Dalipagić kao kapiten predvodili su plave na Svetskom prvenstvu u Barseloni 1986. godine. Uz Praju i Ratka Radovanovića sa Draženom Petrovićem stigli smo do bronzane medalje. Na ovom takmičenju debitovao je Vlade Divac, kao prvi izdanak nove ZLATNE GENERACIJE – belog drim tima.

Bronza je osvojena i u Atini godinu dana kasnije na Evropskom prvenstvu. Reprezentaciji se priključuju još tri golobrada momka Đorđević, Kukoč i Rađa, koji su te godine na Svetskom juniorskom prvenstvu u Bormiju, osvojili zlatnu medalju za našu reprezentaciju..



1989 – "kaznena ekspedicija" na EP u Zagrebu



1991 – evropska nadmoć u Rimu

Na Olimpijskim igrama 1988. godine propustili smo priliku da sa Dušanom Ivkovićem ponovo budemo na Olimpijskom vrhu. Petrović, Paspalj, Divac, Rađa, Kukoč i Željko Obradović nagoveštavaju novi zlatni niz. Uspeh su upotpunile i devojke koje su se takođe popele na pobedničko postolje osvojivši srebrnu medalju.

Evropsko prvenstvo u Zagrebu 1989. godine na kome smo sve protivnike dobijali sa preko 20 poena razlike početak je novog zlatnog niza. Prvi nastup beleži i Saša Danilović, budući as svetskog formata. U Buenos Airesu na svetskom prvenstvu dominiraju momci u plavim dresovima. Po treći put osvojeno je Svetsko prvenstvo.

Rim 1991. i ponovo apsolutna nadmoćnost nad protivnicima. Saša Đorđević, Danilović, Kukoč, Rađa, Savić, Sretenović i Paspalj nagoveštavaju da ce na Olimpijskim igrama u Barseloni 1992. godine, doći do dugo čekanog okršaja između BELOG i CRNOG drim tima.

EVROPSKA NOĆNA MORA 1995. – 2002.

Nažalost, Olimpijske igre u Barseloni 1992. godine, nisu donele očekivani susret veka. Zbog sankcija prema našoj zemlji, generacija sa pravom nazvana Evropska noćna mora, morala je da preskoči Evropsko prvenstvo u Nemačkoj i Svetsko prvenstvo u Torontu 1994. godine koje je trebalo da se igra u Beogradu. Košarkaši Partizana u prvoj godini sankcija, kada su kao domačini igrali u Fuenlabradi, u Istanbulu na fajnal foru postaju šampioni Evrope.

Evropsko prvenstvo u Atini 1995. godine označava, novi početak, nove reprezentacije i nove zemlje.

Divac, Savić, Danilović, Paspalj, Sretenović i Đorđević, podmlađeni sa Bodirogom, Tomaševićem, Berićem, Rebračom, Koturovićem i Sašom Obradovićem, pod vođstvom Dušana Ivkovića i trenera Željka Obradovića osvajaju zlatnu medalju. Aleksandar Đorđević u finalu protiv Litvanije igra jednu od najboljih utakmica u svojoj karijeri u kojoj je postiže 41 koš. Njemu uz rame je i maestralni Danilović koji u finalu postiže 23 poena, a u sećanju svih, ostaje zakucavanje u finalu preko NBA zvezde Arvidasa Sabonisa, koje je odslikavalo svu našu snagu, znanje i motiv na ovom takmićenju.

Olimpijske igre u Atlanti gde smo osvojili srebrnu medalju potvrđuju kvalitet ovog tima.



1995 – zlatna medalja na EP u Atini



1995 – prepoznatljivo radovanje zlatnih košarkaša

Sa Željkom Obradovićem kao selektorom, na Evropskom prvenstvu u Barseloni 1997. godine ponovo osvajamo zlato...

Saša Đorđević postiže pobedonosni pogodak protiv Hrvatske gotovo indentičan onom koji je pet godina ranije postigao u Istanbulu za Partizan. U finalu, našeg velikog rivala Italiju ostavljamo sa 49 postignutih poena na drugom mestu.

Atina 1998. godine ponovo nam donosi radost. U finalu protivnik je ekipa Rusije. Sjajni Željko Rebrača vodi nas do četvrtog svetskog zlata. Najbolju partiju pružio je u finalu kada je postigao 16 poena i dominirao pod oba obruča.

Posle bronzane medalje u Francuskoj i peha na Olimpijadi u Sidneju, Svetislav Pešić dolazi na kormilo našeg tima.

U Turskoj na Evropskom prvenstvu, predvođeni NBA zvezdom Predragom Stojakovićem i Dejanom Bodirogom, sa Gurovićem, Šćepanovićem, Drobnjakom i Tarlaćem stižemo do OSME TITULE prvaka Evrope!



1998 – ponovo Atina i ponovo zlatna medalja



2002 – peto svetsko zlato u Indijanapolisu

Indijanapolis 2002. godine, pored osvojene titule Svetskog prvaka, pete zlatne medalje u istoriji, ostaće upamćen po tome da smo se u dvoranama u kojima smo igrali osećali, zahvaljujući našim navijačima, kojih je uvek bilo u velikom broju, kao da igramo na domaćem terenu.

U četvrtfinalu pobeđena je ekipa Sjedinjenih Američkih Država. NBA Zvezde položile su oružje, pred raspoloženim Gurovićem, Jarićem, Stojakovićem, Divcem, Bodirogom... Posle velikog minusa krajem trećeg perioda smogli smo snage da na pleća oborimo najvećeg favorita prvenstva.

U finalu, protiv Argentine odigrali smo jednu od najuzbudljivijih utakmica u istoriji svetskih prvenstava. Posle produžetka Dejan Bodiroga podigao je pobednićki pehar,a medalje smo primili iz ruke Borislava Stankovića, generalnog sekretara FIBA, legende svetske i naše košarke.

SRBIJA KREĆE KA VRHU

Godina 2008. označava početak stvaranja novog tima u novoj zemlji – SRBIJI, pod čijim imenom reprezentacija nastupa od 2007. godine. Već u leto 2007. mlađe selekcije Srbije ostvaruju nezabeleženu dominaciju u Evropi. Dušan Ivković, jedan od najtrofejnijih trenera naše reprezentacije, po treći put se prihvatio teškog posla – formirati mladu i perspektivnu ekipu.

Kvalifikacije za Evropsko prvenstvo lako su savladane. U Poljskoj 2009. godine naša ekipa pokazala je svu raskoš talenta i lepotu košarke. U finalu nismo uspeli da savladamo Španiju, koja je na ovom prvenstvu već pobeđena u kvalifikacijama, ali je srebrna medalja zasijala kao predznak novih velikih uspeha ove reprezentacije.



2009 – srebrna medalja na EP u Polskoj



2010 – reprezentacija Srbije na Svetskom prvenstvu u Turskoj

Svetsko prvenstvo u Turskoj potvrdilo je da Srbija ima tim za najviša dostignuća. Argentina i Španija, zemlje koje su dominirale na košarkaškim takmičenjima u prvoj deceniji ovog veka morale su da polože oružje pred našom ekipom. U polufinalu, domaćin Turska bila je u bolja za jedan poen, medalja nije osvojena ali smo igrom pokazali da je zaslužujemo.

nastaviće se...

http://www.kss.rs/
Capello beamed: "From Savicevic you came to expect these unthinkable plays of brilliance, because from the position he was in most players would have just taken the ball in stride and gone a little further with it, instead he went for this spectacular attempt which has gone down in history and is shown over and over again. It was simply.... Una cosa da Savicevic [the way of Savicevic]."
alchemist is offline   Reply With Quote
Old February 5th, 2012, 00:28   #1324
alchemist
World Class Player
 
alchemist's Avatar
 
Join Date: 04 2009
Posts: 8,875
Sećanje na prvi večiti derbi
Objavio Zvanični Sajt Fudbalskog Kluba 5. januar 2012. u Blogovi,



Ljubiša Sekuluć i Predrag Đajić

Na jednoj strani terena – Crvena zvezda.

Na drugoj – Partizan.

Datum beše 5. januar. Godina 1947. Na današnji dan pre tačno 65 leta, ili bolje rečeno zime, dva komšijska kluba i od starta veliki rivali u svemu, zvanično su se sastali prvi put.

Nezvanično, podelili su megdan nekih godinu i po ranije, 21. aprila 1946. i Partizan je tada pobedio sa 2:0. Ali, to je bila prijateljska utakmica. Ovo je bilo nešto sasvim drugo. Prvo fudbalsko prvenstvo Jugoslavije bilo je u punom zamahu. Tog 5. januara igralo se 13. kolo. Partizan je bio na vrhu tabele sa 20 bodova iz deset utakmica. Zagrebački Dinamo i splitski Hajduk imali su po 18 bodova iz 12 susreta. Crvena zvezda je u tom trenutku bila četvrta, sa 14 bodova iz deset utakmica.

Svi su, u tek oslobođenom Beogradu, jedva čekali megdan Zvezde i Partizana. S jedne strane, omladinski tim i nastavljač svetle predratne tradicije, sastavljena mahom od igrača „Jugoslavije“ i „BSK“-a. S druge, tim koji je oformila, sastavljala i u svakom pogledu pomagala vojska.

U takvoj atmosferi, Crvena zvezda je u startu imala neuporedivo više pristalica, koji su živeli za svoj tim, punili tribine gde god je i s kim god da je igrala. A, protiv Partizana pogotovo! Pred vama je retka fotografija snimljena pre 65 godina – tu su igrači Crvene zvezde i Partizana neposredno pred početak prve utakmice.

Tog 5. januara, prema brojnim svedočenjima, na glavni grad se spustila nezapamćena hladnoća. Sneg je padao neprestano, nemilosrdno je duvala košava, a živa u termometru se spustila na neverovatnih minus 19 stepeni.

„Uprkos svemu tome, oko 4.000 navijača krenulo je ka stadionu u Humskoj, koji se tada zvao Centralni dom Jugoslovenske Armije. Prvi susret najvećih rivala nisu želeli da propuste čak ni „ako padaju sekire“. Računajući prvenstvo, Kup i prijateljske utakmice ja sam protiv Partizana čak 40 puta bio kapiten. Pamtim mnoge pobede, ali ta iz prvog derbija od 4:3 mi je jedna od najdražih uspomena. I, uvek se prvo setim strašne mećave. Koža mi se ježila od košave. Bili smo toliko promrzli da smo jedva čekali da utakmica počne“ – prenosimo iz jednog starog broja „Zvezdine revije“ zapis koji je ostavio Rajko Mitić.



Legende: Rajko Mitić i Stjepan Bobek

Prva zvezda Crvene zvezde ( na slici sa kapitenom Partizana Stjepanom Bobekom) u nastavku je napisao ovo:

„Igrali smo odlično. Naročito naš centarfor Jezerkić koji je postigao tri gola. A, kad smo već kod golova, ne mogu da zaboravim da je na toj utakmici od sedam Partizan postigao – samo jedan!“

Iako je Partizan bio blagi favorit, Zvezda je zaigrala odlično i posle samo 25 minuta imala dva pogotka prednosti. Oba puta Glazera je nadmudrio Jovan Jezerkić. Prvi put u 12. minutu kad je zahvatio jednu nabačenu loptu, dok je drugi gol postigao snažnim i tačnim šutem sa ivice šesnaesterca. Centarfor Zvezde nastavio je u istom stilu i u drugom poluvremenu. Kad je u 54. minutu golman Partizana kratko odbio loptu posle šuta Andrije Šećerova, Jezerkić se našao na pravom mestu da kazni tu Glazerovu grešku. 3:0 za Zvezdu! Partizan je prvi gol postigao tek u 72. minutu. U stvari, bio je to autogol Predraga Đajića. Taj prvi derbi je bio toliko dramatičan da je svima – igračima na terenu i navijačima na tribinama, bilo jasno da se na zaleđenom terenu rađa jedna od najvećih evropskih fudbalskih svetkovina.

„Mi smo 13 minuta pre kraja poveli sa 4:1 pošto se Đajić pogotkom iskupio za autogol. Ali, sopstvenu mrežu pogodio je u 82. minutu i Kašanin, a kad je Bobek u 85. smanjio na 4:3 nastala je prava drama. Partizan je sve karte bacio u napad. Za nas sleđene igrače i naše navijače vreme je stalo, sekundi su nam izgledali dugi kao sati. Svi smo u jednom trenutku bili u našem kaznenom prostoru. Lovrić je dva puta čudesno spasao našu mrežu i – kraj! Sve se dobro završilo, ostvarili smo prvu pobedu nad Partizanom“ – pisao je pre više od četiri decenije legendarni Rajko Mitić.

Za sva vremena je, dakle, ostalo upisano da je u prvom derbiju slavila Crvena zvezda, da je postignut prvi het-trik (Jovan Jezerkić), da je postignut prvi autogol (Predrag Đajić), a odmah za njim i drugi (Mladen Kašanin), kao i da se dogodilo prvo isključenje, pošto je sudija Lalić udaljio iz igre našeg centarhalfa Ljubišu Spajića. Tako je počelo veliko rivalstvo koje bez prekida traje već 61 godinu i spada u red najvećih evropskih fudbalskih derbija.

http://www.mojacrvenazvezda.net/2011...-veciti-derbi/
Capello beamed: "From Savicevic you came to expect these unthinkable plays of brilliance, because from the position he was in most players would have just taken the ball in stride and gone a little further with it, instead he went for this spectacular attempt which has gone down in history and is shown over and over again. It was simply.... Una cosa da Savicevic [the way of Savicevic]."
alchemist is offline   Reply With Quote
Old February 6th, 2012, 22:06   #1325
alchemist
World Class Player
 
alchemist's Avatar
 
Join Date: 04 2009
Posts: 8,875
Aleksandar Đorđević

GENEVA (2014 FIBA World Championship) - Aleksandar Djordjevic is one of the true greats to play at a FIBA World Championship. The point guard helped Yugoslavia win a gold medal in 1998. He was in Geneva on Saturday night when Spain discovered they would host the 2014 FIBA World Championship. Djordjevic spoke to FIBA.com after the ceremony.

Capello beamed: "From Savicevic you came to expect these unthinkable plays of brilliance, because from the position he was in most players would have just taken the ball in stride and gone a little further with it, instead he went for this spectacular attempt which has gone down in history and is shown over and over again. It was simply.... Una cosa da Savicevic [the way of Savicevic]."
alchemist is offline   Reply With Quote
Old February 7th, 2012, 21:57   #1326
alchemist
World Class Player
 
alchemist's Avatar
 
Join Date: 04 2009
Posts: 8,875
RE

Vidic and Evra - 5 Years

MUTV Interview with Patrice Evra and Nemanja Vidic on their first 5 years at Manchester United.



Capello beamed: "From Savicevic you came to expect these unthinkable plays of brilliance, because from the position he was in most players would have just taken the ball in stride and gone a little further with it, instead he went for this spectacular attempt which has gone down in history and is shown over and over again. It was simply.... Una cosa da Savicevic [the way of Savicevic]."

Last edited by alchemist : January 7th, 2013 at 00:25.
alchemist is offline   Reply With Quote
Old February 8th, 2012, 22:12   #1327
alchemist
World Class Player
 
alchemist's Avatar
 
Join Date: 04 2009
Posts: 8,875
European Basketball Championships for Juniors - 1988

Yugoslavia v Italy



--------------------------------------

FIBA World Championship history



World Champions in 1970, 1978, 1990, 1998 & 2002
Capello beamed: "From Savicevic you came to expect these unthinkable plays of brilliance, because from the position he was in most players would have just taken the ball in stride and gone a little further with it, instead he went for this spectacular attempt which has gone down in history and is shown over and over again. It was simply.... Una cosa da Savicevic [the way of Savicevic]."

Last edited by alchemist : March 12th, 2013 at 04:51.
alchemist is offline   Reply With Quote
Old February 8th, 2012, 22:24   #1328
alchemist
World Class Player
 
alchemist's Avatar
 
Join Date: 04 2009
Posts: 8,875
08. 02. 2012. 12:03h | E. V.
Dejo, Piksi i Robi u krem društvu!



Za najboljeg proglašen Brazilac Ronaldo, ispred Garinče i Maradone, a u prvih 24 čak trojica bivših fudbalera Crvene zvezde.

Tri nekadašnja asa Crvene zvezde među 24 najbolja driblera svih vremena! Dejan Savićević, Dragan Stojković i Robert Prosinečki nalaze se na listi 50 najvećih fudbalskih majstora, u izboru popularnog američkog sportskog portala "Bleacherreport".

Fudbaleri koji su sjajnim igrama doprineli da Zvezda postane veliki klub za sva vremena dobili su pozicije u prvoj polovini liste. Najbolje je kotiran popularni Dejo Genije na 12. mestu, Piksi je 18. iza Brazilca Rivelinja i ispred Zika, a Robi je na 24. između Italijana Bađa i Engleza Gaskojna.

"Imao je magnet u nogama. Fantastičnog driblinga, mnogi ga pamte po golu za Milan protiv Barselone, kad je nadmudrio, pogodite koga, strica Rafe Nadala", stoji u obrazloženju za Savićevića.



Američki portal ocenio je da je Dragan Stojković jedan od najvećih fudbalera koje je Srbija imala, a čitaoce je podsetio da je bio pionir japanske Džej lige gde ga je trenirao niko drugi do Arsen Venger.



Veliki kompliment dobio je sadašnji trener crveno-belih, Robert Prosinečki, za koga je napisano "da je neverovatnim driblinzima znao da ponizi protivnike".



Među pet najboljih driblera svih vremena su čak trojica Brazilaca, a za najboljeg u istoriji fudbala izabran je Luis Nazario de Lima, mnogo poznatiji kao Ronaldo, koji je dobio prednost nad drugoplasiranim zemljakom Garinčom i trećim Maradonom, a slede Džordž Best, Pele, Zidan...

Na spisku među 50 su i drugi velikani poput Italijana Meace i Sivorija, braće Laudrup iz Danske, Urugvajca Frančeskolija, Nemca Litbarskog, Portugalaca Figa i Futrea, Nigerijca Okoče, ali i neki manje poznati igrači poput Rumuna Dobrina, Hacipanagisa iz Grčke i Gonzalesa iz El Salvadora.

Amerikanci su se upustili u nezahvalan posao, pošto u bogatoj svetskoj fudbalskoj istoriji ima bar još 100 igrača koji zaslužuju da se nađu u probranom društvu.

Analiza američkih novinara uključivala je samo fudbalere koji su završili karijeru. Lista će se promeniti kad kopačke okače o klin Lionel Mesi, Kristijano Ronaldo, Ronaldinjo...

Top 10

1. Ronaldo (Brazil)
2. Garinča (Brazil)
3. Dijego Maradona (Argentina)
4. Džordž Best (Severna Irska)
5. Pele (Brazil)
6. Zinedin Zidan (Francuska)
7. Stenli Metjuz (Engleska)
8. Johan Krojf (Holandija)
9. Alfredo di Stefano (Argentina)
10. Denis Bergkamp (Holandija)
...
12. Dejan Savićević (Crna Gora)
18. Dragan Stojković (Srbija)
24. Robert Prosinečki (Hrvatska)

A gde je Šeki?



Na ovoj listi su trojica zvezdaša, ali moglo ih je biti još. Za naše ljubitelje fudbala sigurno je veliko iznenađenje da na listi nema najvećeg jugoslovenskog driblera svih vremena i jednog od najboljih igrača Svetskog prvenstva u Čileu 1962, Dragoslava Šekularca.

Naravno, pored Šekija, moglo je da bude mesta i za Dragana Džajića, pa i Ivicu Osima... svi oni su dokaz u kakvu su nezahvalnu ulogu američki analitičari.

http://www.vesti-online.com/Sport/Fu...u-krem-drustvu
Capello beamed: "From Savicevic you came to expect these unthinkable plays of brilliance, because from the position he was in most players would have just taken the ball in stride and gone a little further with it, instead he went for this spectacular attempt which has gone down in history and is shown over and over again. It was simply.... Una cosa da Savicevic [the way of Savicevic]."

Last edited by alchemist : May 2nd, 2012 at 11:52.
alchemist is offline   Reply With Quote
Old February 9th, 2012, 22:06   #1329
alchemist
World Class Player
 
alchemist's Avatar
 
Join Date: 04 2009
Posts: 8,875
SGS

Bruno Belin



Rođen 16/01/1929 † 20/10/1962
Mesto u timu Odbrana
Utakmica za reprezentaciju 25
Golova za reprezentaciju -
Debitovao 21/12/1952
Igrao u klubovima NK Metalac (Zagreb),
FK Partizan (Beograd)

Rođen 16. januara 1929 u Zagrebu, poginuo 20. oktobra 1962. i sahranjen u Beogradu.

Kao jedan pd najboljih naših bekova u vreme kad je igrao, posebno se isticao visokom tehnikom, hitrinom i mirnoćom u igri. Počeo je da igra u zagrebačkom NK Metalac, a od 1950. postao je član beogradskog Partizana u kome je odigrao ukupno 463 utakmice i postigao 41 gol. U dresu ,,crno-belih" u sezoni 1960/61. osvojio je državno prvenstvo, a 1952, 1954. i 1957. Fudbalski kup Jugoslavije.

Uz tri susreta za "B" ekipu (1950-1955), odigrao je i 25 utakmica za najbolju selekciju Jugoslavije. Debitovao je 21. decembra 1952. protiv SR Nemačke (2:3) u Ludvigshafenu, a proslavljajući "srebrni jubilej", poslednju utakmicu odigrao je 31. maja 1959. protiv Bugarske (2:0) u Beogradu.

Po završetku karijere ostao je u Partizanu i počeo da radi kao trener, ali je poginuo 20.oktobra 1962. u saobraćajnoj nesreći na 25. km auto-puta Beograd-Zagreb, zajedno sa klupskim drugovima Lazarevićem, vaterpolistom Škanatom i igračem beogradskog Radničkog Josipovićem.

U spomen na njega i Lazarevića, Partizan je pionirskoj fudbalskoj školi dao njihova imena.

Prvenstvene utakmice u klubovima u kojima je nastupao :

Season Club Country Level GP GS
1961-62 FK Partizan Beograd YUG 1 2 0
1960-61 FK Partizan Beograd YUG 1 5 0
1959-60 FK Partizan Beograd YUG 1 8 0
1958-59 FK Partizan Beograd YUG 1 21 0
1957-58 FK Partizan Beograd YUG 1 23 2
1956-57 FK Partizan Beograd YUG 1 19 0
1955-56 FK Partizan Beograd YUG 1 24 0
1954-55 FK Partizan Beograd YUG 1 24 0
1953-54 FK Partizan Beograd YUG 1 24 0
1952-53 FK Partizan Beograd YUG 1 22 1
1952 FK Partizan Beograd YUG 1 16 4
1951 FK Partizan Beograd YUG 1 17 3
Career Totals: 205 10

Utakmice reprezentacije Jugoslavije u kojima je nastupao :

PU 21.12.1952 Nemačka SR - Jugoslavija 3-2 (2-2)
PU 16.01.1953 Egipat - Jugoslavija 1-3 (1-1)
KSP 08.11.1953 Jugoslavija - Izrael 1-0 (1-0)
PU 15.05.1955 Jugoslavija - Škotska 2-2 (2-2)
KG 29.05.1955 Italija - Jugoslavija 0-4 (0-0)
KG 26.06.1955 Jugoslavija - Švajcarska 0-0 (0-0)
PU 25.09.1955 Jugoslavija - Nemačka SR 3-1 (2-0)
PU 19.10.1955 Republika Irska - Jugoslavija 1-4 (1-3)
KG 30.10.1955 Austrija - Jugoslavija 2-1 (1-1)
PU 22.04.1956 Jugoslavija - Rumunija 0-1 (0-0)
KG 29.04.1956 Mađarska - Jugoslavija 2-2 (1-1)
KG 17.06.1956 Jugoslavija - Austrija 1-1 (0-0)
PU 09.09.1956 Jugoslavija - Indonezija 4-2 (2-0)
KG 16.09.1956 Jugoslavija - Mađarska 1-3 (1-2)
PU 21.11.1956 Škotska - Jugoslavija 2-0 (1-0)
PU 28.11.1956 Engleska - Jugoslavija 3-0 (1-0)
PU 15.09.1957 Jugoslavija - Austrija 3-3 (2-2)
KSP 29.09.1957 Rumunija - Jugoslavija 1-1 (0-0)
KSP 10.11.1957 Jugoslavija - Grčka 4-1 (2-1)
PU 20.04.1958 Mađarska - Jugoslavija 2-0 (1-0)
PU 14.09.1958 Austrija - Jugoslavija 3-4 (3-1)
PU 08.10.1958 Jugoslavija - Mađarska 4-4 (1-1)
PU 19.04.1959 Mađarska - Jugoslavija 4-0 (1-0)
KG 26.04.1959 Švajcarska - Jugoslavija 1-5 (0-2)
KEP 31.05.1959 Jugoslavija - Bugarska 2-0 (1-0)

http://www.reprezentacija.rs/index.p...=904&Itemid=12
Capello beamed: "From Savicevic you came to expect these unthinkable plays of brilliance, because from the position he was in most players would have just taken the ball in stride and gone a little further with it, instead he went for this spectacular attempt which has gone down in history and is shown over and over again. It was simply.... Una cosa da Savicevic [the way of Savicevic]."

Last edited by alchemist : August 3rd, 2014 at 00:05.
alchemist is offline   Reply With Quote
Old February 11th, 2012, 00:05   #1330
alchemist
World Class Player
 
alchemist's Avatar
 
Join Date: 04 2009
Posts: 8,875
Neverovatan početak jedne velike priče



Objavio Aleksandar 4. novembar 2011. u Aleksandar, Blogovi, Fudbal, Istorija, Klupska dešavanja



Tim Crvene zvezde

Četvrti novembar, leta Gospodnjeg dve hiljade jedanaestog. Amerikanci obeležavaju treću godišnjicu od dolaska prvog Afro-Amerikanca na čelo SAD-a, Portugalci, datum rođenja jednog od najboljih igrača Portugala svih vremena, Luisa Figa. Norvežani su na ovaj dan postali nezavisna kraljevina, osnovan je UNESKO.

A ja, kao i svi vi koji čitate ove redove? Mi obeležavamo nešto sasvim drugo. Ono što drugi ne znaju, niti im na pamet pada šta se to zbilo 4.novembra. Naše misli, naravno, usmerene su ka našoj Zvezdi. A jedna jedina, nepobediva, a i mi sa njom, danas obeležava veliki jubilej. Datum osvajanja prve titule u istoriji kluba. Datum početka jedne velike i slavne priče, koje traje do dana današnjeg. Bilo je uspona i padova, uspeha i neuspeha. Peli smo se na krov sveta, ali se nekih davnih godina borili i za goli život u sopstvenoj ligi.

Sve je ostalo za nama. Sve je prolazno i kratkotrajno. Ali ono što se piše je istorija. Ono što će ostati i posle svih nas je naša Zvezda i sve ono što je postigla od svog osnivanja.



Izveštaj sa 10.večitog derbija

Veliki dan za sve nas bio je 4.novembar 1951. godine. Na taj dan, naš tim je prvi put u svojoj istoriji, tada dugoj šest godina i osam meseci podigao pehar namenjen osvajaču prvenstva stare Jugoslavije. Ipak, taj trenutak nastupio je nakon nekih potpuno neverovatnih događaja koji su se desili tokom te sezone prvenstva Jugoslavije.

Tadašnje prvenstvo igralo se tokom cele kalendarske godine, bez pauze, pa je kraj bio zakazan za početak novembra. Treba pre čitave priče napomenuti da je pobeda tada vredela 2, a remi jedan bod. Naš tim prvenstvo je počeo odlično, zabeležio tri pobede, uz gol-razliku 13:0. Usledio je poraz od Mačve, koji, kao da je potpuno poremetio naše igrače, koji do kraja jeseni osvajaju još samo sedam bodova i taj deo prvenstva završavaju na četvrtoj poziciji, iza ostalih članova velike četvorke, koja se kasnije formirala u jugoslovenskom fudbalu. Dinamo iz Zagreba vodio je sa 20 bodova, 17 je imao splitski Hajduk, dok je Partizan bio četvrti sa 16. Naši momci imali su samo 13. Prvenstvo se igralo dalje, do tri kola pred kraj gotovo da je bilo nezanimljivo i prvak bio već viđen. Ipak, tada nastupa najveća drama u istoriji fudbala na ovim prostorima. Da ja ne bih prepričavao novinske natpise i stupce, uživajte u rečima naše legende, Bate Ognjanova, koji je u jednom razgovoru iz 1990. godine, koji je objavljen na našim stranama, ispričao šta se dešavalo u ta čuvena tri kola:

„Pa to je opet, kako se kaže, istorija. Interesantna istorija. Ja ću sada potanko da Vam ispričam. Tri kola pre završetka prvenstva, 1951. godine, Dinamo sa pozitivnom gol-razlikom i sa pet bodova bio je ispred Zvezde(tada je svaka pobeda vredela 2, a remi 1 bod, prim. aut.). Da bude veća nesreća, Zvezda u ta tri kola ima za protivnike Partizan, Hajduk i sam Dinamo, usred Zagreba. I šta se događa. Događa se da Sarajevo pobeđuje Dinamo usred Zagreba sa 3-1, a Zvezda pobeđuje Hajduka sa 1-0. Sledeće nedelje igraju Zvezda i Dinamo u Zagrebu. Zvezda pobeđuje sa 2-1. Naredna utakmica: Dinamo igra u subotu u Beogradu sa BSK-om 2-2. Znači, Zvezda je trebalo u sutrašnjoj utakmici da pobedi Partizan sa 2-0 i u tom slučaju je gol-razlika je 0,013 celih. Možete zamisliti u kakvoj situaciji smo se nalazili. A slučajno da primimo gol, rezultat je morao biti 4-1, a znali smo da je veoma teško Partizana pobediti sa 4-1. Dogodilo se ono što nam je najviše odgovaralo, pobedili smo sa 2-0 i po prvi put osvojili prvenstvo – 1951. godine. Dali su golove Tomašević i Živanović. Obojica su već pokojni.“

Ovako je dakle počela jedna velika fudbalska priča. O svemu ovome, govorio je i Rajko Mitić nakon tog poslednjeg meča:

„Pobede koje smo nizali u drugom delu prvenstva ne bi za nas imale većeg značaja da nije Sarajevo pobedilo usred Zagreba 3:1. Najzad je naš veliki suparnik poklecnuo! Ni sada mi nije jasno… kako smo izdržali. Vreme kao da je stalo. Partizan je postajao sve agresivniji, a mi smo ulagali poslednje atome snage. Na našu sreću izdržali smo do kraja.“



Stjepan Bobek, legenda Partizana i jugoslovenskog fudbala, iako njegov tim nije mogao do titule, pre meča je govorio:

„Učinićemo sve da savladamo večitog rivala i osujetimo mu put do titule…“

Legendarni novinar Politike, Ljubomir Vukadinović, pisao je tada:



Novinski izveštaj

„Kazaljka na velikom časovniku prešla je na crtu koja je označavala kraj utakmice, ali je igra bila produžena još dva minuta. Odjeknuo je otrgnuti zvižduk sudijine pištaljke i u tom trenutku Mitić je zagrlio najbližeg igrača, a stadion je odjeknuo od radosnih pokliča i prolomio se od burnog pljeskanja. To je bio pozdrav novom državnom prvaku! Dok su se igrači skupljali na sredini igrališta, niko nije napuštao stadion. Ljudi su stajali i vikali iz sveg glasa i pljeskali. Tu i tamo pojavile su se buktinje od zgužvanih novina. Trenuci su bili svečani. A činilo se da će titula krasiti vitrine najvećeg kluba iz Zagreba. Dinamo je na polovini prvenstva imao šest bodova više…“

Naš tim prvi put je osvojio šampionsku titulu, a najbolji strelac prvenstva, koji je svojim golom ujedno i doneo pehar, bio je legendarni Kosta Tomašević.



Sastav našeg tima

Standardni tim u 1951. godini je bio ovaj: Mrkušić, Stanković (Tadić), Zvekanović, Palfi, Diskić (Đurđević), Đajić, Ognjanov, Mitić, Tomašević, Živanović (Zlatković), Jezerkić (Vukosavljević).

Igrački kadar: Branislav Vukosavljević 6 prvenstvenih utakmica – 2 gola, Milorad Diskić 16, Predrag Đajić 22-1, Milivoje Đurđević 6, Todor Živanović 10-4, Aleksandar Zarić, Janko Zvekanović 14, Miljan Zeković, Siniša Zlatković 11-4, Jovan Jezerkić 18-7, Bora Kostić 3-1, Ljubomir Lovrić 14 – 17 primljenih golova, Rajko Mitić 17-4, Miljan Miljanić, Svetislav Milić, Mrkušić Srđan 8 – 4 primljena gola, Branko Nešović 1, Tihomir Ognjanov 22-9, Bela Palfi 22-1, Pavle Radić 1, Perica Radenković, Branko Stanković 13-1, Momčilo Stanić , Dimitrije Tadić 12, Kosta Tomašević 21-16.

Trener: Žarko Mihajlović

NAPOMENA: Neke od izajava i slike u tekstu preuzete su sa sajta Sportskog Žurnala, zurnal.rs!

http://www.mojacrvenazvezda.net/1594...-velike-price/
Capello beamed: "From Savicevic you came to expect these unthinkable plays of brilliance, because from the position he was in most players would have just taken the ball in stride and gone a little further with it, instead he went for this spectacular attempt which has gone down in history and is shown over and over again. It was simply.... Una cosa da Savicevic [the way of Savicevic]."
alchemist is offline   Reply With Quote
Old February 11th, 2012, 00:57   #1331
alchemist
World Class Player
 
alchemist's Avatar
 
Join Date: 04 2009
Posts: 8,875
Скромношћу до легенде
Objavio Saša 9. februar 2012. u Blogovi, Saša, Vesti



Свакодневно у новинама и осталим медијима добијамо информације о талентованим фудбалерима. Неки то заиста и јесу. Природно је и разумљиво да су као такви интересантни и за медије. Често се појављују интервјуи са “надама“ нашег фудбала. Међутим, мало је у тим интервјуима и репортажама здраве приче о спорту, таленту, спортским амбицијама и циљевима. Скоро сва прича се своди на селидбу талената у овај или онај клуб. Често се дјеца која се још ни у својим срединама нису усталила селе у Реал, Манчестер, Милан… Помиње се огромно интересовање познатих менаџера, скаута и разноразних стручњака. На тај начин медији од њих често направе момке који лете изнад облака. Безгранично повјерење стичу у менаџере занесени причама о свом таленту и већ себе виде као милионере. Мали је број оних који правилно резонују. Због тога је мали број оних који заиста и постану добри фудбалери.

Сасвим случајно сам пронашао интервју из октобра 1984. са Дејаном Савићевићем. Тадашњи талентовани седамнаестогодишњак је имао само једну жељу, да се устали у првом тиму Будућности и покаже свој таленат. Свјестан замки у које као млад може да упадне помиње тада актуелну аферу са Стјепаном Деверићем која му је скоро упропастила каријеру. Такође жели да се одужи човјеку који га је из ОФК Титоград довео у Будућност и да играма оправда ријеч коју је дао за њега. На помен Дарка Панчева одмах се ограђује и каже да би волио да буде као он и да не заостане за друговима из репрезентације. Трансфери га не интересују и пушта да “све иде својим током“.

Ето, тај скромни клинац из Подгорице је само пар година касније постао легенда Звезде, Милана и фудбала уопште. Дизао је пехаре првака Европе, проглашаван генијем и слављен на свим меридијанима. Наравно са каријером и славом је дошао и новац. Није га јурио, новац га је сам стигао. Нека ова прича буде за наук свима који лете изнад облака.



http://www.mojacrvenazvezda.net/2288...cu-do-legende/
Capello beamed: "From Savicevic you came to expect these unthinkable plays of brilliance, because from the position he was in most players would have just taken the ball in stride and gone a little further with it, instead he went for this spectacular attempt which has gone down in history and is shown over and over again. It was simply.... Una cosa da Savicevic [the way of Savicevic]."
alchemist is offline   Reply With Quote
Old February 12th, 2012, 00:54   #1332
alchemist
World Class Player
 
alchemist's Avatar
 
Join Date: 04 2009
Posts: 8,875
50 Years interview: Zarko Varajic, KK Bosna



It took Bosna Sarajevo a record-breaking performance to beat heavy favourite Varese in the 1979 Euroleague final. Zarko Varajic had 45 points in the title game to make Bosna beat Varese 96-93 against all odds. He and Bosnian basketball legend Mirza Delibasic combined for 75 points in that game. One of 100 player nominees as Half-Century Heroes in the ongoing 50 Years of European Club Basketball Competitions celebration this season, Varajic remembers all about that night in Grenoble, France, in which Bosna was crowned as the first Euroleague champion coming from former Yugoslavia. "Varese played a lot of zone that night, and it helped us a lot, because we were shooting well, especially Mirza Delibasic and me," Varajic told Euroleague.net. "It was one of the those days shooters sometimes have when they know it's their time, when you almost can't miss."

Hello Zarko. First of all, you are still the top scorer ever in a single-game Euroleague final. Which are your memories of that night when Bosna lifted its only Euroleague title in 1979?

"I have a lot of memories of that magnificent year of 1979, and not only about the final. People remember it as an unexpected triumph, but we players know what it cost us to reach the last game. For example, our first game in our semifinals group was against Real Madrid in Sarajevo. We won by 114-110 in overtime, after regulation time had ended 100-100, an offensive show by both teams. Then we went to Tel Aviv with a lot of hopes, but Maccabi was up by 22 at halftime and their lead got as high as 30 before we were left with a humiliating 97-70 loss. As we left Tel Aviv in the middle of that night, going to Dubrovnik with a stop in Athens, no one spoke with anyone else. In the bus from Dubrovnik to Sarajevo, the same: silence, disappointment, sadness...We had to stop in a village to eat and our team delegate at the time, Vukasin-Vule Vukajlovic, tried to console us, saying something like: 'Well, boys, it's not the end of the world. They are much better than us.' And that only hurt our pride even more."

What happened after that?

"In the third game, we beat Joventut of Badalona just barely, by a single point, but it was exactly what we needed to get back our self-confidence. Despite another big loss in Varese against Emerson, we were moving in the right direction. Against Maccabi in Sarajevoc, with 8,500 fans, I was on the bench the first 16 minutes. Then, Coach Tanjevic called my name and I played the last 24 minutes....scoring 41 points!"

What was the key game to qualify?

"In Badalona, against Joventut and (Zoran) Moka Slavnic. He hung around with us for a couple days, but on the court, as it must be, it was like he didn't know us. He almost beat us by himself, but in the end we won by 94-98 and that qualified us for the final in Grenoble."

What was the atmosphere in Grenoble?

"In the end, everything worked out well, but the game had its pre-story. We stayed at a hotel in the city center, which allowed the thousands of Varese fans, who had come to Grenoble expecting a victory by their team, to bother us all the time with their screams, chants, trumpets... We were uncomfortable because Grenoble was known as more of a winter sports city, due to the Olympics held there, the ski runs. It had almost no relation to basketball. The night before the final, we trained in an enormous arena that almost scared us. We didn't shoot well in that practice, either."

You had no clue that you would score 45 points, still the most by any player in a final?

"None at all, honestly. But, by the time of the game, the atmosphere was different. With the stands full, even though the majority of the fans were with our opponents, at least the atmosphere had the look of a big basketball event, and we felt a lot better."

Was there a special game plan?

"The teams knew each other well. They had beaten us in Varese, but we were better in Sarajevo. The plan was to try to limit Bob Morse, who in my opinion was one of the best Americans of all time to play in Europe, and to also limit Dino Meneghin and Charlie Yelverton, the three best players of their team. It was impossible to stop them completely, but our idea was to make them suffer for every point, to not let them make comfortable or easy shots. At different times, I guarded Morse, and he scored 28 points on me."

But you scored 45?

"Yeah, but he wasn't the only player defending me. Varese played a lot of zone that night, and it helped us a lot, because we were shooting well, especially Mirza Delibasic and me. He scored 30 and I had 45, so that was 75 of the team's 96 points, more than 78 percent ... and without three-pointers! After making my first two baskets, I felt real sure of myself. It was one of the those days shooters sometimes have when they know it's their time, when you almost can't miss. By the way, as you can see in pictures, we didn't lift the original trophy, as Varese forgot to carry it with them! The organization had to buy a different trophy to give in the post-game ceremony. We got the original trophy with a little delay."

What role did Delibasic, Kicanovic, Dalipagic, Cosic and the others from that generation in ex-Yugoslavia have?

"Huge. With their talent and showmanship, they opened the door for thousands who wanted to play basketball after seeing those guys, their idols. They were the top stars, the players who did everything with great ease. It may seem that there's nothing easier than making a shot or an assist, but we know that in sports, what seems simplest is often the most difficult."

Each era has its own characteristics, but comparisons are inevitable. Compare basketball then and now?

"What I miss today is creativity, imagination, personality among the aces. The basketball played now is much more physical, with better defenses, but at the technical level and above all in terms of imagination, the players today are not superior to those of my generation."

Back to Bosna. Yours was the first team from Yugoslavia to win Europe's top cup. Was it a big surprise, or not so much so?

"Yes, it was a surprise, above all because we were a rookie club in the competition, even though we had international experience. The previous season we lost the Korac Cup in Banjaluika against Partizan after three overtimes! But considering that in 1972, Bosna was playing in the Yugoslav second division and six-and-a-half years later was European champion, yes it was a surprise, as well as a prize for a generation with lots of talent and for team directors and coaches who lifted the club to those heights. The victory of Bosna opened the doors from Cibona in 1985 and 1986, for Jugoplastika in 1989, 1990 and 1991, and for Partizan in 1992. Seven titles in 13 years and without foreigners, except for one on Jugoplastika in 1990-91. What an era!"

Thursday, December 27, 2007

Vladimir Stankovic, Barcelona

http://www.euroleague.net/history/50...1416/1387/item
Capello beamed: "From Savicevic you came to expect these unthinkable plays of brilliance, because from the position he was in most players would have just taken the ball in stride and gone a little further with it, instead he went for this spectacular attempt which has gone down in history and is shown over and over again. It was simply.... Una cosa da Savicevic [the way of Savicevic]."
alchemist is offline   Reply With Quote
Old February 12th, 2012, 21:57   #1333
alchemist
World Class Player
 
alchemist's Avatar
 
Join Date: 04 2009
Posts: 8,875
Crvena Zvezda

Trofejne Generacije od 1945 do 1991

Capello beamed: "From Savicevic you came to expect these unthinkable plays of brilliance, because from the position he was in most players would have just taken the ball in stride and gone a little further with it, instead he went for this spectacular attempt which has gone down in history and is shown over and over again. It was simply.... Una cosa da Savicevic [the way of Savicevic]."
alchemist is offline   Reply With Quote
Old February 13th, 2012, 21:57   #1334
alchemist
World Class Player
 
alchemist's Avatar
 
Join Date: 04 2009
Posts: 8,875
71. derbi (1982.) Crvena Zvezda - Partizan 1:1

71. večiti derbi
Crvena Zvezda - Partizan 1:1
7.11.1982. Marakana ~75.000
Beograd Srbija
0:1 Dragan Mance 37'
1:1 Mile Jovin 55'

alchemist is offline   Reply With Quote
Old February 14th, 2012, 21:59   #1335
alchemist
World Class Player
 
alchemist's Avatar
 
Join Date: 04 2009
Posts: 8,875
14. 02. 2012. 12:05h | Kurir
Ivan Miljković najbolji odbojkaš svih vremena

Kapiten reprezentacije Srbije Ivan Miljković, prema istraživanju volleyball-movies. net portala, najbolji je odbojkaš svih vremena.



Još jedno priznanje za srpski sport!

Lista koja rangiranje zasniva na individualnim titulama sa svetskih šampionata, olimpijskih igara, svetskih liga i svetskih kupova svrstala je Ivana na poziciju koja je ubedljivo ispred konkurencije.

Predvodnik "orlova“ lična priznanja počeo je da sakuplja na turnirima svetske lige još 2001. godine. Kasnije je još deset puta bio proglašavan za najboljeg poentera, igrača i servera na svetu.

Stručni žiri nije uzimao u obzir odlikovanja koje Ivan nosi sa kontinentalnih prvenstava, gde su mu dodeljene još dve titule MVP, što bi ga učinilo još trofejnijim igračem.

Bivši reprezentativci Jugoslavije, Srbije i Crne Gore i kasnije Srbije takođe su našli svoje mesto na listi večnih. Tako je Andrija Gerić zauzeo 11. mesto sa pet priznanja za najubitačnijeg blokera, nekadašnji kapiten Srbije Nikola Grbić našao se na 25. mestu sa tri odlikovanja za tehničara turnira, a Goran Vujević i Vasa Mijić dele 41. poziciju.

Lista vodećih pet

1. Ivan Miljković 12 (medalja) - Srbija
2. Serđo Santos 9 - Brazil
3. Ron Zverver 8 - Holandija
4. Osvaldo Hernandez 6 - Kuba
5. Andrea Sartoreti 6 - Italija

http://www.vesti-online.com/Sport/Od...s-svih-vremena
alchemist is offline   Reply With Quote
Old February 15th, 2012, 14:26   #1336
zoric
Forum Manager
Xtratime Legend
 
Join Date: 05 2006
Location: 58°32′N 15°03′O
Posts: 41,044
Searched for the 1997-1998 semi's between Atlético and Lazio as they're playing each other tomorrow and reminded myself of this:



2.33 into the clip. Legend
Quote:
Originally Posted by Andrix
zoric man, do you have like 5 screens in your room streaming 7 channels while simultaneously following 10 livescore websites?

Quote:
Originally Posted by BoRiS_ThE_BuLLetDoDgeR
ZORIC!!!


Feeling depressed about Kosovo? We still have ZORIC!!!

When someone asks for the most famous Serbian exports, you answer "Slivovica, Tesla i ZORIC!!!"
zoric is offline   Reply With Quote
Old February 15th, 2012, 18:05   #1337
Dule
Xtratime Legend
 
Dule's Avatar
 
Join Date: 04 2002
Location: Nottingham, England
Teams: Crvena zvezda, SRBIJAAA!!
Posts: 22,482
Jugovic
Године пролазе моје,
ја чекам титуле твоје,
и сваким даном све више
волим те!
Dule is offline   Reply With Quote
Old February 15th, 2012, 22:05   #1338
alchemist
World Class Player
 
alchemist's Avatar
 
Join Date: 04 2009
Posts: 8,875
Golovi Partizana u derbijima

Svi golovi Partizana protiv Crvene Zvezde u prethodnih četiri godina.


Last edited by alchemist : January 7th, 2013 at 00:16.
alchemist is offline   Reply With Quote
Old February 16th, 2012, 02:55   #1339
alchemist
World Class Player
 
alchemist's Avatar
 
Join Date: 04 2009
Posts: 8,875
Drazen Dalipagic, the sky jumper



Veteran sportswriter and Euroleague.net collaborator Vladimir Stankovic has been following the best basketball on the continent longer than almost anyone journalist, writing for decades about the sport in major publications in both Serbia and Spain. Once again this season, he offers a blog that honors the history of European basketball - even while history keeps being made!

The history of Drazen Dalipagic (November 27, 1951, Mostar, Bosnia -Herzegovina) is not your typical one in which a great young talent has a brilliant junior career to explode later as a senior and meet the expectations. Simply put, Dalipagic was always a senior because at the age when Cosic, Kicanovic, Slavnic, Delibasic and the rest were exploding into basketball, and with which Dalipagic would form a great Yugoslavian national team, he was playing... football. His nickname precisely comes from his football days. The central defender of FC Velez Mostar was called Prajo and for some reason, Dalipagic took also that name, which in Belgrade would later become "Praja" (pronounced, pra-ya).



He came into basketball by chance, but with a talent for all ball-related sports, he soon became the best player in Lokomotiva, the local team from Mostar. His talent took him to the Bosnia-Herzegovina national team with whom, in a tourney played in Zvornik of his native country, he destroyed Serbia in front of Ranko Zeravica, the then coach of Yugoslavia and future Partizan coach starting in 1972. What an old cat like Zeravica saw in Dalipagic was already known among the Yugoslavian scouts. Everybody wanted to sign him. Jugoplastika took the lead in that race and the young player even got some advance money from the deal. But Partizan persevered. At the end of the 1970-71 season, Partizan descended into the second division, but thanks to a change in the competition system, the team was back to the first division for the start of the next season because the second division had been played through the summer. Djordje Colovic, a smart Partizan man, convinced Dalipagic to travel to Belgrade by telling him about the big plans of building a great team with Zeravica on the bench. Dalipagic would only accept under one condition: that Partizan was back in the first division. When Partizan met its side of the deal, Dalipagic did the same, even though breaking his agreement with Jugoplastika cost the player a six-month suspension from the Bosnian federation. He missed a couple of weeks and then he made his debut against Zadar with only 3 points. But already in the debut in front of his own fans against Lokomotiva Zagreb (the future Cibona), he scored 21. That was the start of a brilliant career, which would end in Crvena Zvezda in the season 1990-91 with the legendary Praja at 39 years of age.

Shoot and jump



Praja was not as talented as Cosic, as imaginative as Kicanovic, as elegant as Delibasic or as smart on court as Slavnic, but he had two things that turned him into one of the best scorers ever: He could shoot and rebound. Or jump and shoot. Two inseparable elements. He jumped to grab the ball, he jumped to take a shot, especially from the corner, his favorite spot. We can add a third element, but related to rebounds: the dunks. They were spectacular, a combination of strength, quickness, confidence and, also, a great understanding with Dragan Kicanovic, who dished special assists to make Praja's alley-oops easier. The press in Belgrade also nicknamed him "the sky jumper."

After the Olympic Games in Munich, Zeravica left the national team and started to build a great Partizan team. Dalipagic was the first piece in the puzzle. In 1973, Kicanovic joined in and one of the best Yugoslavian basketball duos ever was born. The successor in the national team to Zeravica was Mirko Novosel, his assistant. For the Barcelona EuroBasket of 1973, Novosel started a revolution: aside from the veterans like Cosic, Rato Tvrdic, Solman, Jelovac and Plecas, he called Dalipagic, Kicanovic, Jerkov, Dragan Ivkovic, Marovic and Moka Slavnic, already a veteran at 24 whom Zeravica didn't count on. The outcome was spectacular: the first gold medal in a EuroBasket and the start of an era that would peak with the gold medal at the 1980 Olympics in Moscow. The core of this brilliant team was formed by Cosic (1948), Slavnic (1949), Dalipagic (1951) and Kicanovic (1953). As can be seen, they are not from the same generation, but they connected on court. They played in four different positions and they only needed a fifth man to form an unstoppable starting five. Usually, the fifth man was center Zeljko Jerkov.

Owner of 12 medals



When distributing roles, Praja had always the toughest one: scoring as much as possible. He started in Barcelona in 1973 with an average of 8 points per game. In Belgrade 1975 he had 12.1. Then came Montreal 1976 (18.2 ppg.), Belgium 1977 (19.8), Manila 1978 (22.4) and Turin 1979 (14.0), Moscow 1980 (24.4), Prague 1981 (17.0), Columbia 1982 (18.1), Nantes 1983 (18.3), Los Angeles 1984 (21.9) and Madrid 1986 (16.2). During his 13 years at the national team, in the three great competitions, he won 12 medals: 5 golds, 3 silvers and 4 bronzes. He played 246 games and scored 3,700 points, 400 more than second in line Kicanovic and 520 more than the third, Cosic. Only Cosic has more medals than Dalipagic, 14. His record in the national team was the 46 points scored against Romania in 1976, the second best mark ever in the team only surpassed by Drazen Petrovic and his 47 points against The Netherlands in 1986.

In his 10 years at Partizan, he played a total of 305 games, scored 8,278 points (27.1 ppg.) and won two leagues, one cup and one Korac Cup in 1976. He also played in Italy for Venezia, Udine and Verona, totaling 241 games with 7,993 points and 47.1% three-point shooting. He was top scorer in the Lega three times with averages of 30.8, 36.5 and 36.3 points per game. On January 25, 1987, playing for Venezia against Virtus Bologna (107-102) he scored... 70 points! In Venezia, in the second division, his average in the 1981-82 season was... 42.9 points! In the 1982-83 season he played for Real Madrid, but only in the European League. In that team he met fellow Bosnian Mirza Delibasic.

At 39, he accepted the call from his great friend Moka Slavnic, coach of Crvena Zvezda, for the 1990-91 season and he didn't disappoint. He scored 321 points and his three-point average was 38%. The players that achieved more than him that season are an esteemed group: Arian Komazec of Zadar was the best scorer (645), Zarko Paspalj of Partizan second (576), Toni Kukoc third (438) and the best shooters from downtown were Zeljko Obradovic of Partizan (58.5%) and Velimir Perasovic of Jugoplastika (50%).

Dalipagic could have been the first European in the NBA. After the Montreal Olympics in 1976, where Yugoslavia lost the final to the USA, the Boston Celtics called Praja. He spent two weeks in their summer camp and convinced everyone, but signing for an NBA team would mean losing his "amateur" status, which would deprive him of playing with Yugoslavia in FIBA competitions. It was too big a sacrifice for such a patriotic player. I think that, because of his playing style, his physical strength, his scoring and rebounding abilities he would have been able to play in the NBA without a doubt. The European pioneers (Marciulionis, Divac, Volkov, Petrovic) confirmed the European potential some 10 years later. His greatness was recognized when Dalipagic was inducted into the Naismith Memorial Basketball Hall of Fame on September 10, 2004. FIBA did the same on September 12, 2007. After all, he was named the European player of the year three times (1977, 1978 and 1980)!

After his great career, Paja coached Gorizia of Italy for several years, and then was sports director in some humble teams of Belgrade, but more recently he has been living away from basketball. His son Davorin followed his footsteps and was a pro in Portugal, Italy, Cyprus and even played for Partizan for a short stint. But the weight of his name was too big despite him being a fine player.

Because his father was too great.



POSTED BY
Vladimir Stankovic

DATE:
Saturday, January 21, 2012

http://www.euroleague.net/features/v...the-sky-jumper

Last edited by alchemist : March 17th, 2012 at 00:54.
alchemist is offline   Reply With Quote
Old February 16th, 2012, 22:19   #1340
alchemist
World Class Player
 
alchemist's Avatar
 
Join Date: 04 2009
Posts: 8,875
Danska v Jugoslavija 1-2 1981

Kopenhagen 09.09.1981 kvalifikacije za SP

Pizon's goal

alchemist is offline   Reply With Quote
Reply


Currently Active Users Viewing This Thread: 2 (0 members and 2 guests)
 
Thread Tools
Display Modes

Posting Rules
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

vB code is On
Smilies are On
[IMG] code is On
HTML code is Off
Forum Jump


All times are GMT +1. The time now is 20:51.


Copyright ©1999-2013, Xtratime.org. All Rights Reserved.
Powered by vBulletin® Version 3.6.12
Copyright ©2000 - 2014, Jelsoft Enterprises Ltd.