Greats Of The Past - Page 4 - Xtratime Community
 2Likes
Reply
 
LinkBack Thread Tools Display Modes
post #61 of 3170 (permalink) Old January 6th, 2011, 09:17
Xtratime Legend
 
Krle's Avatar
 
Join Date: 11 2002
Location: Rotterdam
Teams: Zvezda, Feyenoord and Serbia!
Posts: 39,165
Quote:
Originally Posted by alchemist View Post
glad people are enjoying this thread... for a while, i thought i was posting to myself
Nah mate, I think we're all reading. But it would get messy if someone else started doing it now. I think we all appreciate the effort and I like some of your choices, like Pantic and Drobnjak. I grew up watching those guys!
Krle is offline  
Sponsored Links
Advertisement
 
post #62 of 3170 (permalink) Old January 6th, 2011, 18:13
Lord of the Basement
Legend
 
Mrkela's Avatar
 
Join Date: 08 2008
Location: Basement
Teams: FC Basement
Posts: 15,331
Quote:
Originally Posted by Krle View Post
Nah mate, I think we're all reading. But it would get messy if someone else started doing it now. I think we all appreciate the effort and I like some of your choices, like Beara, Durković, Stanković, Popović, Mitić, Kostić, and Šekularac. I grew up watching those guys!

Fixed?

Here lies
Mrkela
2008-2015
Until the day break,
and the shadows flee away
Mrkela is offline  
post #63 of 3170 (permalink) Old January 6th, 2011, 19:02
Forum Manager
Xtratime Legend
 
Mare's Avatar
 
Join Date: 05 2001
Location: Kanada
Teams: Srbija, Crvena Zvezda
Posts: 23,488
Keep up the great work alchemist! :thmbup:

NIKO NEMA STO SRBIN IMADE

SAMO SLOGA SRBINA SPASAVA
Mare is offline  
 
post #64 of 3170 (permalink) Old January 6th, 2011, 20:03
Forum Manager
Xtratime Legend
 
Join Date: 05 2006
Location: 58°32′N 15°03′O
Posts: 43,455
Quote:
Originally Posted by Krle View Post
Nah mate, I think we're all reading. But it would get messy if someone else started doing it now. I think we all appreciate the effort and I like some of your choices, like Pantic and Drobnjak. I grew up watching those guys!
Definitely. I used to watch Atlético-game just because of Pantić, eventually got into them and things haven't changed since. A guy on a Atlético-forum posted all goals by him a while ago, some really rare one's from pre-season as well, the guy always scored beautiful goals and of course, I think he had 19 assists in the Doblete-season.

Spaniards still call it the best transfer in Primera División, think they payed Panionios $600,000 for him.

As for Drobnjak, a channel called Super Sport had a French league game per week and they were showing Bastia quite frequently. He was great over there, scored tons of goals in his three seasons and always appeared on Eurosport's Eurogoals

Quote:
Originally Posted by Andrix
zoric man, do you have like 5 screens in your room streaming 7 channels while simultaneously following 10 livescore websites?

p
Quote:
Originally Posted by BoRiS_ThE_BuLLetDoDgeR View Post
ZORIC!!!


Feeling depressed about Kosovo? We still have ZORIC!!!

When someone asks for the most famous Serbian exports, you answer "Slivovica, Tesla i ZORIC!!!"
zoric is offline  
post #65 of 3170 (permalink) Old January 7th, 2011, 00:03 Thread Starter
Legend
 
alchemist's Avatar
 
Join Date: 04 2009
Posts: 12,500
Jovan Aćimović







Rođen 21/06/1948
Mesto u timu Vezni igrač
Utakmica za reprezentaciju 55
Golova za reprezentaciju 3
Debitovao 08/06/1968
Igrao u klubovima OFK Beograd,
FK Crvena Zvezda (Beograd),
1. FC Saarbrücken (Ger),
FK Sinđelić (Beograd)

Rođen 21. juna 1948. u Beogradu.

Pre niskog nego srednjeg rasta, veoma stabilan, sa jakim i razvijenim nogama, ne naročito brz, ali munjevit u akciji i pronalaženju najboljih rešenja, neuporedivo više koristan nego atraktivan, proslavio se u dresu beogradskih „crveno-belih", među prvima je potvrdio veliku odanost prema Crvenoj zvezdi - potpisao je ugovor na deset godina.

Kao fudbaler gledao je na igru očima stručnjaka. Njegov osnovni prilaz igri bio je da utakmicu dobija bolji tim, a ne ekipa koja ima najboljeg pojedinca. Zbog toga nije bila retkost da je, neumorno trčeći i boreći se između dva kaznena prostora, prvi priticao u pomoć i pokušao da ispravi grešku saigrača, ispoljavajući u svakom trenutku veliku stvaralačku snagu, primernu borbenost i neiscrpnu energiju.

Svi stručnjaci su ga neobično cenili i smatrali igračem koga bi poželeo svaki tim. Zbog toga je više od jedne decenije bio standardni igrač i pokretačka snaga Crvene zvezde, a u relativno kratkom periodu od osam godina odigrao je 55 utakmica za reprezentaciju Jugoslavije. I u državnom timu je bio dugi niz godina bez zamene, jer je njegov doprinos igri najbolje jedanaestorice uvek bio dra-gocen.

Kao član pionirske i omladinske ekipe OFK Beograda, bio je vrlo zapažen i cenjen kao igrač sa velikom perspektivom. Igrao je hrabro i srčano i bio je ne samo najčešće najbolji igrač, nego i odličan strelac. Ali, brzo je počeo da stvara prilike drugima, a mnogo ređe da sam šutira. U brzom usponu počelo je, eto, da se menja njegovo shvatanje o igri, počela je da dominira svest da je snaga tima kao celine uvek najvažnija.

Noseći odmalena nadimak „Kule", koji je dobio u roditeljskom domu, u dve sezone (1965-1966) odigrao je deset utakmica za omladinsku reprezentaciju Jugoslavije (i jednu za mladu), najčešće je bio medu najboljima u timu, ali je postigao samo jedan gol. Međutim, vrednost njegovih igara uvek je bila iznad slave najboljih strelaca, tako da ga je ondašnji trener „crveno-belih" Miljan Miljanić svesrdno prihvatio i na „velika vrata" uveo u prvu ekipu. Debitovao je 1. septembra 1965. u prijateljskom susretu protiv Radničkog (5:0), u kome je postigao i prvi gol za Crvenu zvezdu, a na ligašku scenu stupio je 12 dana kasnije - kad je imao nešto više od 17 godina.

Kad je Jugoslavija u proleće 1966. godine bila organizator omladinskog turnira UEFA, Aćimović je igrao desnu polutku. A tri dana pre početka velike evropske revije omladinaca, pojavio se kao leva polutka u prvom timu Crvene zvezde protiv čehoslovačke ekipe Jednota u polufinalu Srednjoevropskog kupa. Na levom krilu igrao je proslavljeni strelac Bora Kostić.

Kad je u leto 1966. prvi tim preuzeo Miljan Miljanić, koji je pre toga bio selektor omladinske reprezentacije, počelo je stvaranje nove ekipe „crveno-belih". Slavnu levu stranu navale Šekularac-Kostić nasledili su Aćimović i Džajić, novi nezaboravni tandem iz vremena kad je Crvena zvezda ubedljivo dominirala jugoslovenskim fudbalom i triput uzastopno (1968-1970) osvajala titulu prvaka i u četiri sezone triput trijumfovala u Kupu (1968, 1970. i 1971. godine).

Od 5. septembra 1965. kad je debitovao u „crveno helom" dresu, pa do 8. avgusta 1976, kad se u prijateljskom susretu protiv engleskog tirna Manchester United (2:1) rastao od Crvene zvezde, odigrao je ukupno 519 utakmica (od toga 237 prvenstvenih i 22 u Kupu Jugoslavije) i postigao 113 golova (od toga 44 prvenstvena i četiri u Kupu). Sa Crvenom zvezdom je osvojio četiri titule prvaka (1968, 1969, 1970 i 1973. godine) i dva trofeja Kupa (1968. i 1971. godi ne). Sigurno bi se okitio bar još jednim velikim nacionalnim trofejom da nije morao da operiše rneniskus i, razumljivo, da duže pauzira. Kad se u leto 1975. vratio s odsluženja vojnog roka, prerano je ušao u prvenstvene okršaje i to je platio povredama koje su ga dugo pratile.

Jula 1976. napustio je Crvenu zvezdu i prešao u nemački klub. 1.FC Saarbrucken, koji se baš te sezone vratio u Bundesligu. Predstavljao je pojačanje za ovu ekipu, ali nije imao sreće. Posle odličnog starta, ponovo se vratila povreda, tako da je u dve sezone odigrao samo 41 utakmicu i postigao jedan gol. Praktično, njegova karijera bila je završena...

Na kraju je za svoju dušu igrao i za nižerazredni beogradski Sinđelić.

Za reprezentaciju Jugoslavije Aćimović je odigrao 55 utakmica i postigao tri gola. Debitovao je 8. juna 1968. u finalu Kupa evropskih nacija protiv Italije (1:1) u Rimu, kad ga je ondašnji selektor reprezentacije Jugoslavije Rajko Mitić naknadno po zvao da doputuje u Italiju, jer je Ivica Osim bio povređen već na početku prethodne utakmice, protiv Engleske (1:0) u Firenci. Aćimović je opravdao poverenje saveznog kapitena i sa manje od 20 godina uspcšno položio veliki ispit u karijeri. Da je Musemić bio snalažljiviji kad mu je Aćimović posle jednog izvanrednog prodora pripremio idealnu priliku, Jugoslavija bi, bez obzira na pristrasnog sudiju Švajcarca Diensta, bila prvak Evrope. Ovako, posle poraza u ponovljenoj utakmici (0:2), sve je ostalo samo u uspomenama...

Aćimović je posle rimskog finala Kupa nacija postao standardni reprezentativac. Kao i Rajko Mitić, svi savezni kapiteni koji su ga nasledili, veoma su cenili Aćimovića i stalno ga pozivali „pod zastavu". Uostalom, on je bio izuzetno potreban igrač: kretao se u oba pravca, neumorno trčeći i napred i nazad, dragocen u ogranizaciji igre i isto toliko koristan u defanzivnim zadacima. Kao vrlo izdržljiv, posebno je bio pogodan za turnirski sistem takmičenja. Uz sve, uvek je igrao disciplinovano i primao i najteže zadatke.

Posebno se istakao na utakmici koja je našem timu utirala put do završnog turnira Svetskog prvenstva 1974. godine u SR Nemačkoj. Na utakmici protiv Grčke (1:0), koja je odigrana 20. novembra 1972. u Beogradu, briljirao je na teškom i blatnjavom terenu, na kome je dejstvovao kao tenk i, uz sve, postigao i jedini, odlučujući gol na utakmici.

Igrao je i na onoj nezaboravnoj „majstorici" 13. februara 1974. protiv Spanije (1:0) u Frankfurtu, na kojoj je bio jedan od najboljih igrača, kao i na svih šest utakmica koje je naša reprezentacija odigrala na Svetskom prvenstvu.

Od reprezentacije se oprostio na finalnom turniru Kupa evropskih nacija, koji je 1976. godine organizovan u našoj zemlji. Bio je kapiten reprezentacije na utakmici protiv SR Nemačke (2:4), u kojoj je naš tim pružio briljantnu igru i protiv svetskih prvaka poveo sa 2:0. Na žalost, zbog nezalečene povrede nije imao snage da utakmicu odigra u tempu kojim je uvek igrao, tako da ga je zamenio Pe-ruzović. Ali, bez Aćimovića više nije bilo prave igre... Poslednju utakmicu u nacionalnom dresu odigrao je dva dana kasnije, 19. juna 1976. protiv Holandije (2:3) u Zagrebu, takođe kao kapiten tima. Na žalost, obe ove utakmice ostale su kao nezaboravan događaj i velika šansa, ali i tužna uspomena.

Kad se posle dvogodišnjeg boravka u Sarbrikenu vratio u svoj Beograd, bio je pun nada da će ostati uz fudbal, uz Crvenu zvezdu kojoj je poklonio veliki deo mladosti i najblistavije doba svoje sjajne igračke karijere. Hteo je da poučava najmlađe fudbalere, da u njima traži naslednike i nove zvezde „crveno-belih".

Ova želja mu se ispunila pa je kao član stručnog štaba beogradskih „crveno-belih", radio sa omladinskim selekcijama kluba u kome se kao igrač proslavio.

Prvenstvene utakmice u klubovima u kojima je nastupao :

Season Club Country Level GP GS
1978-79 FK Sinđelić Beograd YUG 3 ? ?
1977-78 1. FC Saarbrücken GER 1 17 0
1976-77 1. FC Saarbrücken GER 1 24 1
1975-76 Crvena Zvezda YUG 1 25 0
1974-75 Crvena Zvezda YUG 1 2 0
1973-74 Crvena Zvezda YUG 1 26 7
1972-73 Crvena Zvezda YUG 1 28 3
1971-72 Crvena Zvezda YUG 1 33 8
1970-71 Crvena Zvezda YUG 1 26 4
1969-70 Crvena Zvezda YUG 1 16 4
1968-69 Crvena Zvezda YUG 1 31 3
1967-68 Crvena Zvezda YUG 1 24 3
1966-67 Crvena Zvezda YUG 1 20 10
1965-66 Crvena Zvezda YUG 1 6 1
1964-65 OFK Beograd YUG 1 0 0
Career Totals: 278 44

http://www.reprezentacija.rs/index.p...d=43&Itemid=12


Capello beamed: "From Savicevic you came to expect these unthinkable plays of brilliance, because from the position he was in most players would have just taken the ball in stride and gone a little further with it, instead he went for this spectacular attempt which has gone down in history and is shown over and over again. It was simply.... Una cosa da Savicevic [the way of Savicevic]."

Last edited by alchemist; February 7th, 2011 at 07:56.
alchemist is offline  
post #66 of 3170 (permalink) Old January 7th, 2011, 00:11 Thread Starter
Legend
 
alchemist's Avatar
 
Join Date: 04 2009
Posts: 12,500
Interview with Mihajlovic


Capello beamed: "From Savicevic you came to expect these unthinkable plays of brilliance, because from the position he was in most players would have just taken the ball in stride and gone a little further with it, instead he went for this spectacular attempt which has gone down in history and is shown over and over again. It was simply.... Una cosa da Savicevic [the way of Savicevic]."

Last edited by alchemist; February 18th, 2011 at 10:40.
alchemist is offline  
post #67 of 3170 (permalink) Old January 7th, 2011, 00:41 Thread Starter
Legend
 
alchemist's Avatar
 
Join Date: 04 2009
Posts: 12,500
Vladimir Jugovic = Mezzasquadra (Half the squad), Vinci Tutto (Conquers all)
























Capello beamed: "From Savicevic you came to expect these unthinkable plays of brilliance, because from the position he was in most players would have just taken the ball in stride and gone a little further with it, instead he went for this spectacular attempt which has gone down in history and is shown over and over again. It was simply.... Una cosa da Savicevic [the way of Savicevic]."

Last edited by alchemist; December 19th, 2012 at 04:47.
alchemist is offline  
post #68 of 3170 (permalink) Old January 7th, 2011, 00:51
Forum Manager
Xtratime Legend
 
Mare's Avatar
 
Join Date: 05 2001
Location: Kanada
Teams: Srbija, Crvena Zvezda
Posts: 23,488
Jugovic, one of my favorite players.

NIKO NEMA STO SRBIN IMADE

SAMO SLOGA SRBINA SPASAVA
Mare is offline  
post #69 of 3170 (permalink) Old January 7th, 2011, 02:48 Thread Starter
Legend
 
alchemist's Avatar
 
Join Date: 04 2009
Posts: 12,500
Ljubomir Radanović



Rođen 21/07/1960
Mesto u timu Odbrana
Utakmica za reprezentaciju 34
Golova za reprezentaciju 3
Debitovao 23/04/1983
Igrao u klubovima FK Lovćen (Cetinje),
FK Partizan (Beograd),
Standard Liege (Bel),
Nice OGC (Fra),
Bellinzona (Sui)

Rođen 21. jula 1967. u Cetinju.

Fudbalsku karijeru počeo je u Lovćenu sa Cetinja, a afirmisao se u dresu beogradskog Partizana (1981-88). Sa "crno-belima" tri puta je bio šampion Jugoslavije (1983, 1986, 1987).

Kao internacionalac u Belgiji nosio je dres Standarda iz Liježa (1988-1990), zatim godinu dana francuskog prvoligaša Nice, da bi ponovo obukao dres Standarda. Karijeru je okončao u švajcarskom drugoligašu Belinconi.

U plavom dresu reprezentacije Jugoslavije odigrao je 34 meča i tri puta bio strelac. Debitovao je 1983. na utakmici protiv Francuske (0:4) u Parizu, a oprostio se 1988. u susretu sa Škotskom (1:1) u Glazgovu.

Pobedonosni gol koji je postigao na utakmici protiv Bugarske (3:2) u Splitu 1983. omogućio je Jugoslaviji učešće na šampionatu Evrope 1984. i svakako je deo istorije jugoslovenskog fudbala.

Prvenstvene utakmice u klubovima u kojima je nastupao :

Season Club Country Level GP GS
1994-95 Bellinzona SUI 2 ? ?
1993-94 Bellinzona SUI 2 ? ?
1992-93 Bellinzona SUI 2 ? ?
1991-92 Standard Liege BEL 1 4 0
1990-91 Nice OGC FRA 1 33 3
1989-90 Standard Liege BEL 1 32 1
1988-89 Standard Liege BEL 1 30 2
1987-88 FK Partizan Beograd YUG 1 31 2
1986-87 FK Partizan Beograd YUG 1 5 0
1985-86 FK Partizan Beograd YUG 1 32 4
1984-85 FK Partizan Beograd YUG 1 29 0
1983-84 FK Partizan Beograd YUG 1 32 6
1982-83 FK Partizan Beograd YUG 1 34 3
1981-82 FK Partizan Beograd YUG 1 9 0
1980-81 FK Lovćen Cetinje YUG 2 30 1
1977-78 FK Lovćen Cetinje YUG 2 6 0
Career Totals: 307 22

Utakmice reprezentacije Jugoslavije u kojima je nastupao :

PU 23.04.1983 Francuska - Jugoslavija 4-0 (2-0)
KEP 12.10.1983 Jugoslavija - Norveška 2-1 (2-0)
PU 26.10.1983 Švajcarska - Jugoslavija 2-0 (0-0)
PU 12.11.1983 Jugoslavija - Francuska 0-0 (0-0)
KEP 14.12.1983 Vels - Jugoslavija 1-1 (0-0)
KEP 21.12.1983 Jugoslavija - Bugarska 3-2 (1-1) goal
PU 31.03.1984 Jugoslavija - Mađarska 2-1 (0-0) goal
PU 07.06.1984 Španija - Jugoslavija 0-1 (0-1)
EP 16.06.1984 Jugoslavija - Danska 0-5 (0-2)
EP 19.06.1984 Francuska - Jugoslavija 3-2 (0-1)
PU 12.09.1984 Škotska - Jugoslavija 6-1 (3-1)
KSP 29.09.1984 Jugoslavija - Bugarska 0-0 (0-0)
KSP 20.10.1984 Nemačka DR - Jugoslavija 2-3 (1-1)
PU 20.01.1985 Jugoslavija - Iran 3-1 (1-0)
PU 25.01.1985 Jugoslavija - SSSR 2-1 (1-1)
PU 01.02.1985 Jugoslavija - Južna Koreja 3-1 (1-0)
PU 04.02.1985 Jugoslavija - SSSR 1-2 (1-1)
KSP 27.03.1985 Jugoslavija - Luksemburg 1-0 (1-0)
KSP 23.04.1985 Jugoslavija - Francuska 0-0 (0-0)
KSP 01.05.1985 Luksemburg - Jugoslavija 0-1 (0-0)
KSP 03.06.1985 Bugarska - Jugoslavija 2-1 (1-1)
KSP 28.09.1985 Jugoslavija - Nemačka DR 1-2 (0-0)
PU 16.10.1985 Austrija - Jugoslavija 0-3 (0-2)
KSP 16.11.1985 Francuska - Jugoslavija 2-0 (1-0)
PU 30.04.1986 Brazil - Jugoslavija 4-2 (1-0)
PU 11.05.1986 Nemačka SR - Jugoslavija 1-1 (0-1)
PU 19.05.1986 Belgija - Jugoslavija 1-3 (0-3)
KEP 14.10.1987 Jugoslavija - Severna Irska 3-0 (2-0)
KEP 16.12.1987 Turska - Jugoslavija 2-3 (0-2) goal
PU 23.03.1988 Vels - Jugoslavija 1-2 (1-1)
PU 31.03.1988 Jugoslavija - Italija 1-1 (1-1)
PU 27.04.1988 Republika Irska - Jugoslavija 2-0 (1-0)
PU 14.09.1988 Španija - Jugoslavija 1-2 (1-0)
KSP 19.10.1988 Škotska - Jugoslavija 1-1 (1-1)

http://www.reprezentacija.rs/index.p...entativci/1445

Capello beamed: "From Savicevic you came to expect these unthinkable plays of brilliance, because from the position he was in most players would have just taken the ball in stride and gone a little further with it, instead he went for this spectacular attempt which has gone down in history and is shown over and over again. It was simply.... Una cosa da Savicevic [the way of Savicevic]."

Last edited by alchemist; January 1st, 2013 at 01:54.
alchemist is offline  
post #70 of 3170 (permalink) Old January 7th, 2011, 03:13 Thread Starter
Legend
 
alchemist's Avatar
 
Join Date: 04 2009
Posts: 12,500
Nebojsa Krupnikovic





Krupnikovic had talent but became a journey man throughout his career playing in Greece, Belgium, Japan and Germany

pity

Capello beamed: "From Savicevic you came to expect these unthinkable plays of brilliance, because from the position he was in most players would have just taken the ball in stride and gone a little further with it, instead he went for this spectacular attempt which has gone down in history and is shown over and over again. It was simply.... Una cosa da Savicevic [the way of Savicevic]."
alchemist is offline  
post #71 of 3170 (permalink) Old January 7th, 2011, 03:24 Thread Starter
Legend
 
alchemist's Avatar
 
Join Date: 04 2009
Posts: 12,500
Saša Ćurčić







Rođen 14/02/1972
Mesto u timu Vezni igrač
Utakmica za reprezentaciju 14
Golova za reprezentaciju 1
Debitovao 30/10/1991
Igrao u klubovima OFK Beograd, FK Partizan (Beograd),
Bolton Wanderers (Eng), Aston Villa (Eng),
Crystal Palace (Eng), Metrostars(USA),
Motherwell FC (Sco)

Rođen 14. februara 1972. u Beogradu.

Od detinjstva se bavio fudbalom. Lopta mu je sve na svetu i njoj je najzahvalniji na svemu što je dobio u životu. Počeo da trenira u fudbalskom klubu 25. maj u Kovilovu, pa potom igrao za Pionir - Besni fok, Trudbenik, OFK Beograd, Partizan, Bolton, Aston Vilu, Kristal Palas, njujorški Kosmos Metro Stars i škotski Madervel.

- "Iz jugoslovenske reprezentacije isključili su me zato što su me u Tokiju našli sa dve Japanke u krevetu. Santrač, Miljanić i ostali su popizdeli od ljubomore. Izgubili smo od Japana, ali to me nije sprečilo da pravim bahanalije u tom hotelu, u centru Tokija. Pokupio sam dve Japanke da se malo razonodim. Cela fudbalska reprezentacija nas je gledala sa divljenjem. To je bio kraj moje velike fudbalske karijere, ali veoma sam srećan zbog toga. Samo imam obavezu manje".

Jedan od najneobičnijih likova srpskog fudbala u njegovoj istoriji, nekadašnji igrač Partizana Saša Ćurčić "Đani" izjavio je da je u životu prošao "više od svih Srba koji postoje" i u ispovesti naveo da je bio u vezi sa više prelepih, svetski poznatih žena, medju kojima je i manekenka Eva Hercigova.

- "Imao sam devojke u 24 različite zemlje u jednom trenutku i bilo mi je super, ali u mom životu nema recki. Zaljubim se do ušiju, ali me to ne drži dugo. Ipak, sa devojkom sa kojom sam i nedelju dana imam najlepši odnos. Ne trčim za svakom suknjom, vrlo sam probirljiv. Nekada nemam odnos po šest meseci, godinu dana...", rekao je Ćurčić.

U Boltonu su ga obožavali, nudili su mu da ostane, da bira šta će da bude...Fudbala se potom zasitio i okrenuo se raznim životnim iskušenjima, raskalašnom životu, žurkama...

"Prošao sam u životu više od svih Srba koji postoje. To je Holivud, tako nešto nije doživeo ni Frenk Sinatra! A, kako sam stigao tu iz jebenog Besnog Foka?! E, ja, Saša Ćurčić! Napravio sam od svog života sve - mogu sutra mirno da umrem! Niko ne može da me sputa, a kamoli neki trener da mi kaže: Idi spavaj. Neću da spavam, oću da lebdim! I lebdeo sam", kaže Djani.

Bio je u vezi sa Karmen Elektra i Ninom Morić, o čemu kaže:

- "Kod mene nema "trofeja". Nina i ja smo se našli, jer je i ona u "spidu" kao ja. Ali ona nije najlepša žena sa kojom sam bio. Lepša od nje je Eva Hercigova! Ima još lepših žena, ali nisu javne ličnosti, pa se za njih i ne zna. Recimo, kada sam imao 17, 18 godina opasno sam se zaljubio u jednu plavokosu Rumunku. Bila je trbušna plesačica u hotelu "Metropol", u kojem sam živeo. Mislio sam da imam otvoren račun od OFK Beograda, pa sam naručivao sve i svašta u abnormalnim količinama. Za mesec dana smo spucali 100.000 maraka", ispričao je Ćurčić.

Upitan da li fudbal smatra lošom epizodom u svom životu, odgovorio je da je bio nezadovoljan, jer je neradnik.

- "Uvek sam mislio da tu nešto nije u redu. Ja sa osnovnom školom, kao fudbaler, zaradjujem 10.000, a jedan doktor, magistar, profesor... 100 evra nedeljno. To je nerealno i nisam mogao da se pomirim sa tim", rekao je Ćurčić.

- "Status javne ličnosti mi nije odgovarao, zato sam pravio gluposti. Negativnu energiju koju sam pokupio na svom poslu morao sam da izbacim kroz neki skandal. I danas furam isti fazon, samo što više nisam nikome interesantan. Ne stidim se ničega što sam radio. Ponekad me mrzi da živim. Svestan sam svojih postupaka ceo život, ali to je bilo jače od mene. I onda sam rekao: Ajde, kada idem dole, da već idem sa stilom. Da sam nekoliko godina mladji, vratio bih se gore samo da bih opet išao dole", iskren je bivši fudbaler Partizana.

Ćurčić je ispričao i da je u Engleskoj trošio za veče i po 100.000 funti za šampanjac koji su drugi pili, jer voli da drugima ugadja.

Za večernji izlazak se spremao satima. "- Ja sam metroseksualac u Srbiji. Solarijum, manikir, pedikir, kreme... Feminiziran sam do bola, ali volim takav stil života. Zato volim žene, jer sam sam kao žena! U ormanu sigurno imam milion evra u garderobi. Neke komade ni najveći trendseteri u Beogradu neće videti. Imam "sajberdof" majicu - 1.400 funti, jaknu "vojaž" - 7.000 funti... Kupovao sam unikate i plaćao "versaće" odela po 3.000 funti", rekao je Djani.

- "Imao sam više para nego mozga i sve sam potrošio na život u brzoj fudbalskoj traci - kaže Ćurčić. - Uživao sam u odlascima na žurke, a fudbal me je sve manje zanimao."

Bogati fudbaleri upozoreni su da njihov život pun luksuza, slave i sreće može da dovede do samouništenja upotrebom droge.

Jedan od najmlađih reprezentativaca Jugoslavije (debitovao sa 17 godina), imao je sve kada je, 1996. godine, prešao iz Boltona u Aston Vilu za tadašnji klupski rekord od 4,5 miliona funti (oko 6,8 miliona evra). Posle prve godine ugovora u kojem je zarađivao 12.000 funti (18.000 evra) nedeljno, on nije imao ni “prebijenog penija”, pošto je potrošio više od milion funti na drogu, žurke i brza auta. Ćurčić sada radi kao konobar, za 100 funti (150 evra) nedeljno u Londonskom Sohou i priznaje:

- Imao sam više para, nego mozga i sve sam potrošio na život u brzoj fudbalskoj traci. Posle deset meseci u Aston Vili samo sam trošio, trošio, trošio... Kokain, ekstazi, devojke i kola, to je bio moj život. Kada sam shvatio šta se događa, bilo je prekasno.

Ovo je lekcija za sve fudbalere kako slava i novac brzo prolaze u zemlji koja je prva u Evropi po broju žurki.

- Nisam mogao da idem na pripreme pred nastavak prvenstva zbog medicinskih pregleda. Predsedavajući kluba me je kaznio s 12.000 funti (nedeljna plata). Rekao sam nema problema. Pri kraju sezone prešao sam u Kristal Palas. Nisam uživao drogu zbog operacije nosa, tako da sam imao sreće na lekarskom pregledu pri prelasku u ovaj klub. Sve je bilo u redu dok se nije pojavila pilula ekstazija na leto i ja sam bio ponovo zavisan. Pomoćni treneri rekli su da moram da treniram s juniorima, jer se nisam zalagao na treninzima prvog tima. Bio sam najgori primer za mlade. Nikad nisam imao testiranje u engleskom fudbalu, a dok sam se tuširao molio sam se da se to nikad ni ne dogodi. I nikad nije...

Za to vreme Saša Ćurčić proslavljao se izjavama za novine koje su, u najmanju ruku, bile neukusne i neodmerene. Jednom prilikom je izjavio:

- Iz Aston Vile ne bih prešao u drugi klub čak ni kada bi mi ponudili petnaest miliona dolara. Međutim, sve bi bilo drugačije kada bi mi neko umesto petnaest miliona, ponudio 15 devojaka iz svih krajeva sveta. U tom slučaju odmah bih rekao predsedniku kluba “Molim vas da me pustite da usrećim ove žene. Ja ću ih usrećiti i zadovoljiti kao što nikada niko nije”.

Pošto je Kristal Palas bankrotirao, Ćurčić je morao da proda (ili mu je oduzeto da bi se pokrila neka dugovanja) Ferari, Porše i Mercedes, pošto je njegova stanarina u Čelzi Harboru bila 4.000 funti (6.000 evra) nedeljno. Kristal Palas je otkazao ugovor jugoslovenskom fudbaleru, jer se posvađao s tadašnjim trenerom Terijem Venejblsom. Ćurčić se sada kaje i dodaje:

- Znao sam namerno da naljutim trenera, tako da bi me ostavio izvan tima. Onda sam mogao da idem na žurku umesto da igram. Kada je Britanija počela da bombarduje moj Beograd, to mi je bio izgovor da idem na štrajk iz protesta. U Aston Vili sam imao problema nekoliko puta, a navijači Palasa su me više voleli što sam manje igrao. Jednom u zoru, dok su mi se oči sjajile od droge, jedan navijač Kristal Palasa me je video i rekao “Saša, nisam znao da fudbaleri idu na žurke”. Umesto da mi napravi probleme zbog toga, on i ja smo pričali još nekoliko sati.

Kratko vreme Ćurčić je bio u Americi, Škotskoj i Beogradu. Izgubio je sve pare i suprugu, ali trebala mu je još godina dana da shvati da će ga droga ubiti ako ne prestane, tako da njegova sadašnja plata od 100 funti nedeljno izgleda manje brutalno. Ćurčić, sada napokon svestan svega što mu se događalo, dodaje:

- Možda sada nemam ništa materijalno, ali ponovo respektujem život.

U žižu javnosti, ponovo je došao u maju 2007. kao jedan od "ukućana" reality show-a "Veliki Brat". Njegovo predstavljanje pred publikom propraćeno je pesmom "Daj gol", grupe Roze Poze.

- "Prethodno veče bio sam u karantinu, čuvalo me šest telohranitelja. Da su me čuvali ovako u Partizanu bio bih najbolji igrač Evrope",

Prvenstvene utakmice u klubovima u kojima je nastupao :

Season Club Country Level GP GS
2000-01 Obilić Beograd SCG 1 0 0
1999-00 Motherwell FC SCO 1 5 0
1999 New York Metro Stars USA 1 9 2
1998-99 Crystal Palace ENG 1 15 4
1997-98 Crystal Palace ENG 1 8 1
1997-98 Aston Villa ENG 1 7 0
1996-97 Aston Villa ENG 1 22 0
1995-96 Bolton ENG 1 28 4
1995-96 Partizan Beograd YUG 1 10 2
1994-95 Partizan Beograd YUG 1 31 5
1993-94 Partizan Beograd YUG 1 33 7
1992-93 OFK Beograd YUG 1 32 3
1991-92 OFK Beograd YUG 1 24 2
1990-91 OFK Beograd YUG 2 3 0
Career Totals: 227 30

Utakmice reprezentacije Jugoslavije u kojima je nastupao :

PU 30.10.1991 Brazil - Jugoslavija 3-1 (2-1)
KaK 31.01.1995 Hong Kong - Jugoslavija 1-3 (1-2)
KaK 04.02.1995 Jugoslavija - Južna Koreja U21 1-0 (0-0)
PU 31.03.1995 Jugoslavija - Urugvaj 1-0 (0-0)
PU 31.05.1995 Jugoslavija - Rusija 1-2 (1-2)
PU 20.09.1995 Grčka - Jugoslavija 0-2 (0-0) goal
PU 27.03.1996 Jugoslavija - Rumunija 1-0 (0-0)
KSP 24.04.1996 Jugoslavija - Farska Ostrva 3-1 (3-0)
KiK 23.05.1996 Jugoslavija - Meksiko 0-0 (0-0)
KiK 26.05.1996 Japan - Jugoslavija 1-0 (0-0)
KSP 10.11.1996 Jugoslavija - Češka Republika 1-0 (1-0)
KaK 07.02.1997 Jugoslavija - Rusija 5-6 (1-1) pen
KaK 07.02.1997 Hong Kong - Jugoslavija 1-3 (0-3)
PU 23.09.1998 Brazil - Jugoslavija 1-1 (1-1)

http://www.reprezentacija.rs/index.p...=978&Itemid=12









one of the more interesting Serbian internationals... Curcic was good to watch and he had the kind of promise which had led to Man U wanting to sign him... the transfer though fell thru and soon Sasa's off field antics overshadowed his on field talent

Capello beamed: "From Savicevic you came to expect these unthinkable plays of brilliance, because from the position he was in most players would have just taken the ball in stride and gone a little further with it, instead he went for this spectacular attempt which has gone down in history and is shown over and over again. It was simply.... Una cosa da Savicevic [the way of Savicevic]."

Last edited by alchemist; January 1st, 2013 at 02:01.
alchemist is offline  
post #72 of 3170 (permalink) Old January 7th, 2011, 04:05
Star Player
 
Žikz's Avatar
 
Join Date: 06 2003
Location: Melbourne
Teams: Red Star
Posts: 3,806
Quote:
Originally Posted by alchemist View Post

















Žikz is offline  
post #73 of 3170 (permalink) Old January 7th, 2011, 04:25 Thread Starter
Legend
 
alchemist's Avatar
 
Join Date: 04 2009
Posts: 12,500
^my favourite all time player

Capello beamed: "From Savicevic you came to expect these unthinkable plays of brilliance, because from the position he was in most players would have just taken the ball in stride and gone a little further with it, instead he went for this spectacular attempt which has gone down in history and is shown over and over again. It was simply.... Una cosa da Savicevic [the way of Savicevic]."

Last edited by alchemist; April 28th, 2013 at 07:15.
alchemist is offline  
post #74 of 3170 (permalink) Old January 7th, 2011, 06:48
Star Player
 
Žikz's Avatar
 
Join Date: 06 2003
Location: Melbourne
Teams: Red Star
Posts: 3,806
I d probably have hard time picking a favorite, maybe Jovanovic because I like his explosive energy or Ivanovic whos a nice guy that quitely does a great job and is very STRONG.

Why is Savicevic your favorite ? I was more Mihajlovic fan growing up
Žikz is offline  
post #75 of 3170 (permalink) Old January 7th, 2011, 07:36 Thread Starter
Legend
 
alchemist's Avatar
 
Join Date: 04 2009
Posts: 12,500
the players i always most liked watching were the technical, instinctive, creative players... the dribblers that glided by players, opened up games, provided that 'x' factor... artists

and that is precisely what Savicevic was during his peak (ie. '89-96)

for the record, i am a fan of Genije the player, not Dejan Savicevic the man/administrator/coach/political symbol etc.

Capello beamed: "From Savicevic you came to expect these unthinkable plays of brilliance, because from the position he was in most players would have just taken the ball in stride and gone a little further with it, instead he went for this spectacular attempt which has gone down in history and is shown over and over again. It was simply.... Una cosa da Savicevic [the way of Savicevic]."
alchemist is offline  
post #76 of 3170 (permalink) Old January 7th, 2011, 08:23 Thread Starter
Legend
 
alchemist's Avatar
 
Join Date: 04 2009
Posts: 12,500
The amazing 90th minute





The 90th minute of the last match of the Group Four of the qualifications for the European Championship 1984 in France, between Yugoslavia, the host, and Bulgaria, will be remembered by the amazing turns of luck, since in that very minute three selections were on the threshold of the placement in the Championship, but in the end only one celebrated.

Namely, the teams entered the last minute of the game with the 2-2 score, the result which led the Wales to Paris. In the last attack of Bulgarian team, as many as 3 players were entirely alone in front of the Yugoslav goal, but the Yugoslav goalkeeper Simovic miraculously saved his net. If Bulgarians had scored the goal, they would have qualified for the Championship.

The entire Wales started to celebrate going to Paris, since only a few seconds were left until the end of the match, when a strayed ball was sent into the Bulgarian penalty area. Defender of host team Ljubomir Radanovic ran into and headed home from 5-6 metres promoting Yugoslavia from loser into one and only winner - traveler to the European Championship.

That was the game, which, due to its dramatic nature, especially in the final minutes of the match, literally exhausted not only the participants of the match, but all those who watched it as well.

http://www.arhiva.serbia.gov.rs/news.../10/18359.html


Capello beamed: "From Savicevic you came to expect these unthinkable plays of brilliance, because from the position he was in most players would have just taken the ball in stride and gone a little further with it, instead he went for this spectacular attempt which has gone down in history and is shown over and over again. It was simply.... Una cosa da Savicevic [the way of Savicevic]."

Last edited by alchemist; January 14th, 2011 at 21:15.
alchemist is offline  
post #77 of 3170 (permalink) Old January 7th, 2011, 14:50
Lord of the Basement
Legend
 
Mrkela's Avatar
 
Join Date: 08 2008
Location: Basement
Teams: FC Basement
Posts: 15,331
One of my favourite sporting moments.

What's humourous about the commentator is that at the end he says "RADANOVIC RADANOVIC RADAN" then he stops when someone in the background quietly says "radanovic" then he himself shortly says "radanovic". I found this hilarious for some reason

Here lies
Mrkela
2008-2015
Until the day break,
and the shadows flee away
Mrkela is offline  
post #78 of 3170 (permalink) Old January 7th, 2011, 15:38
Xtratime Legend
 
Serb's Avatar
 
Join Date: 01 2006
Teams: Serbia
Posts: 26,447
yeah same here, he seemed kind of confused, before that you can hear him whispering "ko? ko ko?". I also like when he says "Ma ne sam Safete! I sad jos mozemo primit gol! I sad jos mozemo primit gol!"
Serb is offline  
post #79 of 3170 (permalink) Old January 8th, 2011, 01:16 Thread Starter
Legend
 
alchemist's Avatar
 
Join Date: 04 2009
Posts: 12,500
Milorad Arsenijević





Rođen 06/06/1906 † 18/03/1987
Mesto u timu Odbrana
Utakmica za reprezentaciju 52
Golova za reprezentaciju 1 autogol
Debitovao 10/04/1927
Igrao u klubovima FK Mačva (Šabac),
FK BSK (Beograd)

Rođen 6. juna 1906. u Smederevu, umro 18. marta 1987. u Beogradu.

Iako je rođen u Smederevu, pamti samo Šabac, kao grad svog detinjstva. Otac mu je bio knjigovođa i zbog posla obreo se u Mačvi.

- Sećam se, bio sam dečak, kad je granica bila Sava, a inostranstvo Sremska Mitrovica i Ruma - priseća se Arsenijević dana pre Prvog svetskog rata. Fudbal sam počeo da igram u četrnaestoj godini. Kratko vreme sam nosio dres podmlatka, brzo sam poslao prvotimac. Posle mature trebalo je ići u Beograd na studije. Bio sam sjajan matematičar, gotovo predodređen za tehničke nauke. Želeo sam da i dalje igram fudbal. Nekada sam kao sokolac bio odličan gimnastičar ,ali sam zbog lopte ostavio sprave. Ipak, fudbala nisam mogao da se lišim. Jedan navijač iz Šapca, inače veliki BSK-ovac, preporučio je mene i mog klupskog druga Mikančeta Jovanovića - Srbinovca da igramo za "plave".

U to vreme treneri nisu bili ono što su danas. U BSK-u su tada dva sjajna mađarska igrača - Laki i Večer - bili treneri i igrači. Dva momka iz provincije igrala su na dva gola. Arsenijević im se svideo, Srbinovac nije. (,,A bio je bolji ud mene, čak i golgeter").

- Odmah sam ušao u prvi tim. Igrao sam desnu polutku samo dve-tri utakmice, pa sam vraćen na halfa. Na tom mestu ostao sam do kraja karijere. Za moju afirmaciju bila je presudnai prva internacionalna utakmica. BSK je igrao protiv "Slovana" iz Bratislave. Slovaci su, kao i Česi, bili naši profesori. Uopšte, srednja Evropa je tada bila fudbalski dominantna - mađarska, čehoslovačka i bečka škola fudbala bile su najčuvenije. Halfovi su čuvali protivnička krila. Igrao sam protiv čuvenog Ekla. On je bio slavan kao naš Džajić. Prvi put sam se uoči jedne utakmice zamislio, da ne kažem uplašio odgovornosti. Igrao sam sjajno, što bi se fudbalskim žargonom reklo "stavio sam ga u džep". Sećam se, sutradan je "Politika" donela moju sliku, a Bora Jovanović je napisao: "Mladi Arsenijević je pravo fudbalsko otkrovenje". To mi je bio najdraži kompliment. Nekoliko puta sam očima prelazio preko tih redova, srce mije udaralo, tu rečenicu sam zapamtio, sećam je se i danas.

Posle toga, štampa je sve češće isticala sjajne igre mladog Šapčanina u dresu beogradskih "plavih", ali iskušenje publiciteta nisu dodirivala Arsenijevića. Ostao je čvrsto na zemlji, studije su mu bile važnije od fudbala. Istina, tada se treniralo dva puta nedeljno, imao je vremena i za školu i za sport. Bio je amater, od kluba nije dobijao ništa, osim limunade ili čaja. Takvo je bilo vreme.

Pored talenta za matematiku i fudbal, Mikica Arsenijević je imao dar za jezike. Nemački, uz srpskohrvatski, bio mu je takoreći matemji jezik. To mu je jednom prilikom čak i zasmetalo. U osmom razredu gimnazije, baš pred maturu, ispravio je profesorku nemačkog, rekavši joj da je jednu reč pogrešno izgovorila. Sujetna profesorka mu to nije zaboravila: dala mu je četvorku. Ta ocena narušavala je harmoniju petica. Odlično je govorio francuski, služio se mađarskim, ruskim i rumunskim. Pravi poliglot. Znanjem stranih jezika nije paradirao pred svojim drugovima iz tima. Bio je skroman, mada veoma prkosan.

Dok je još sumnjao u sebe, odnosno u istinu da mu je sudbina dodelila trijumfe u sportu, stigao je poziv za državni tim. Jugoslavija je igrala u Budimpešti protiv sjajne reprezentacije Mađarske. I to prve selekcije, do tada smo uvek igrali protiv ,,B" timova ne samo ove zemlje, već i Austrije i Čehoslovačke.

To je već značilo da sam sebi prokrčio put kao fudbaler, objasnio mi je Mikica. - Za mladog igrača iz provincije, dres s državnim grbom bio je ostvarenje svih snova, najviša tačka. To za mene nije bila samo fudbalska utakmica, osećaosam se kao vojnik na frontu, branio sam čast otadžbine. Da sve bude još teže, moj direktni rival, bio je slavni Ort, levo krilo koje su tada svi stručnjaci stavljali u "tim sveta". Izuzetan tehničar, brz kao vetar, odličan dribler, lukav, duhovit... O njemu su se pričale legende. Imao sam tremu, ali sam rekao sebi: Mikice, sad ili nikad! Zaustavio sam najboljeg igrača. Sećam se kako se Ort u toku utakmice žalio saigračima: "Ovaj mali je dosadan kao zubna bolest, prilepio se uz mene, ne mogu da dišem". I počeo je da se dogovara sa svojim centarhalfom, koji je tada bio kreator igre u tom sistemu, kako da me izigraju. Nisu ni slutili da ih razumem. Nisam naseo.Mikica priznaje da ga je tokom igre posebno motivisalo to što ga je čuveni Ort gledao sa visine, odozgo, gotovo potcenjivački.

- Moj trenutak trijumfa došao je posle utakmice. Bio sam srećan zbog dobre igre, Ort mrzovoljan i pored pobede. Kada smo napuštali teren, jedan mališan mi je prišao s blokom i zatražio autogram. Tada je iz Orta pokuljao bes: "Kad bi on znao da piše, ti bi dobio autogram".

Odgovorio sam mu cinično, mada veoma učtivo: "Ne samo da znam da pišem, nego i mađarski odlično govorim". Zastao je skamenjen i sočno opsovao, prostrelivši me pogledom.

Ostavljajući igračke dane, poveli smo razgovor o vremenu kada je profesor Arsenijević bio selektor naše reprezentacije, i član trojne selektorske komisije.

- Da, to je bilo krajem četrdesetih i početkom pedesetih godina - kaže moj sagovomik. - Imali smo tada sjajne igrače. Ti momci su bili divni i kao ljudi. Tada novac još nije bio dominantan, oni su voleli fudbal, svoje klubove i reprezentaciju... Meni je tih pet godina, koliko sam bio selektor, prošlo u velikom zadovoljstvu. Jedino ne mogu da prežalim što se Tirnanić kiti mojim perjem. Već godinama on i štampa uporno ponavljaju kako je olimpijski tim iz 1952. njegovo delo. A ja sam izvršio tu selekciju. Bio sam sprečen na fakultetu i nisam mogao da putujem u Finsku. Taj tim je tamo igrao sjajno, one dve nezaboravne utakmice u Tampereu sa Sovjetskim Savezom učinile su da ova ekipa ude u istoriju našeg fudbala kao "tim nad timovima''. Boli me što se ne zna istina. Ja sam ponosan na tu generaciju. Da se razumemo: nisam nikog od njih naučio da igraju fudbal, oni su to znanje sobom doneli u reprezentaciju, ali za to je najmanje zaslužan Tirke. Njegova jedina srećna okolnost je bila što je bio s ekipom, figurirao kao sekretar, odnosno, zamenjivao mene. To je velika nepravda. Na žalost, nije jedina u mom životu.

Arsenijević je veoma strog sudija kada je u pitanju fudbal. Teško daje visoke ocene igračima. Iz svog vremena najviše ceni Đorda Vujadinovića, Mošu, Hitreca i Ivicu Beka. Od posleratnih igrača izdvaja Vukasa, Čika, Stankovića, Bobeka i Miloša Milutinovića.

- Rajko Mitić je bio zahvalan igrač, ali mnogo svojeglav, nije hteo da menja način igre - završio je karijeru kao što je i počeo. Uvek na isti način, bez iznenađenja u igri. Nisam cenio Šekularca. On je za mene bio neozbiljan, šegačio se na terenu, hteo je uvek da bude centralna ličnost utakmice. Volim racionalne fudbalere, one koji rade za tim, a ne za lično isticanje. Soliste nikad nisam podnosio.


Kao profesor Elektromašinskog i potom Saobraćajnog fakulteta napisao je dve knjige i više naučnih radova. Bio je pet godina selektor fudbalske reprezentacije. Tvorac je slavnog olimpijskog tima iz 1952. godine.

U prvim poratnim godinama članovi Fudbalskog saveza Jugoslavije bili su uglavnom političari saveznog ili republičkog ranga, revolucionari koji su u mladosti igrali fudbal. Naravno, kao i ostali naši ljudi, i oni su voleli da ulaze u sfere stručnosti, da daju sugestije saveznom kapitenu, čak i da se bave "sastavljanjem" reprezentacije. Na jednoj sednici Upravnog odbora FSJ, uoči neke važne međunarodne utakmice, upitaše me članovi tog najvišeg foruma u kakvom će sastavu igrati naš državni tim - seća se Arsenijević tog događaja.

- Rekao sam im da se tim uglavnom zna, imamo dve dileme, odnosno sporna mesla. U jednom trenutku do mene je došla ceduljica, stavio mi je u ruku neko ko je sedeo do mene. Pročitao sam i zbunio se. Visoki savezni funkcioner, nije više medu živima pa neću da spominjem njegovo ime, nije me savetovao nego mi je izdiktirao "svoj" tim uz napomenu da "on garantuje da ćemo u tom sastavu pobediti". Uz pozdrav i "srećno" potpisao se.

Pogledao sam ga preko stola, nasmešio sam se. Ne znam kako je on to protumačio, ali posle sednice prišao sam mu i rekao: "Nemamo isti ukus, ali kad bi ovaj forum ili bilo koji njegov član trebalo da mi određuje tim ili savetuje, dao bih ostavku, ne bih se osećao stručnim da radim taj posao".

Naravno, čovek mi se odmah izvinio, rekao je da nije mislio da se meša u moju nadležnost, ali je to dao kao ,,ideju za razmišljanje". Odgovorio sam da savesno radim svoj posao, ne primam novac za to, vodi me samo ljubav prema sportu i želja da napredujemo u fudbalu. Moji se principi kose s tim da mi se neko meša u ono o čemu odlučujem i za to odgovaram. Razumeli smo se.

Malo je znano da je Mikica Arsenijević dugo godina amaterski trenirao nižerazredni beogradski klub "Željezničar". I taj je posao radio u zanosu i s ljubavlju, kao što je sve u životu činio. Igralište "Željezničara" bilo je pokriveno šljakom, kad ne bi bilo kiše, prašina je bila nesnosna. Vetar je kovitlao oblake sitne šljake, udisali su je igrači i trener. Momčilo Lopičić, danas mašinski inženjer, inače tada Željezničara, zadivljeno priča kako je Mikica Arsenijević posle treninga bio napuderisan od prašine, ne samo dres i gaćice, nego i na celom licu:

- "Često sam se pitao šta nagoni nekadašnjeg fudbalskog čoveka koji je bio savezni kapiten, profesor univerziteta. da nas trenira i da pri tome narušava svoje zdravlje. To nije radio ni za slavu ni za novac. Shvatio sam da je on zazidan u sport svoje mladosti, zarobljenik fudbala, i da bez njega ne može ni u tako poznim godinama. Cenili smo to njegovo pripadništvo, ali nas nije "zarazio". Voleli smo fudbal umerenije od Mikice, valjda smo zato i manje postigli...

http://www.reprezentacija.rs/index.p...d=43&Itemid=12

Capello beamed: "From Savicevic you came to expect these unthinkable plays of brilliance, because from the position he was in most players would have just taken the ball in stride and gone a little further with it, instead he went for this spectacular attempt which has gone down in history and is shown over and over again. It was simply.... Una cosa da Savicevic [the way of Savicevic]."

Last edited by alchemist; January 14th, 2011 at 21:10.
alchemist is offline  
post #80 of 3170 (permalink) Old January 8th, 2011, 01:26 Thread Starter
Legend
 
alchemist's Avatar
 
Join Date: 04 2009
Posts: 12,500
Miloš Milutinović











Rođen 05/02/1933 † 28/01/2003
Mesto u timu Napadač
Utakmica za reprezentaciju 33
Golova za reprezentaciju 16
Debitovao 21/05/1953
Igrao u klubovima FK Bor, FK Partizan (Beograd),
OFK Beograd,
Bayern München (Ger),
Racing Club Paris (Fra),
Paris - Stade Français (Fra)

Rođen 5. februara 1933. u Bajinoj Bašti, umro 28. januara 2003. u Beogradu.

Bio je igrač svetske klase, i da ga je zdravlje bolje poslužilo, bio bi, najverovatnije, najbolji napadač kojeg je jugoslovenski fudbal ikad imao. Osrednjeg rasta, vitak, izvanredan tehničar, elegantan u svakom pokretu, lako je vladao loptom i odlično šutirao i glavom i sa obe noge. Bio je ljubimac navijača.

Sa 15 godina igrao je u omladinskoj ekipi FK Bor, koji je u polufinalu Kupa Srbije 1949. igrao vrlo zapaženo. Bio je kapiten i najbolji igrač omladinske reprezentacije Jugoslavije - 1951, na turniru UEFA u Kanu, osvojila je prvo mesto. Iste godine došao je u Partizan gde je, kao centarfor ili polutka, do 1958. odigrao 192 utakmice i postigao 183 gola. Igrao je u pobedničkoj ekipi Partizana koja je osvojila Kup 1957. godine.

Tokom 1959. se razboleo. Lekari su konstatovali tuberkulozu, u to vreme bolest od koje se još uvek umiralo. Bajern iz Minhena platio je operaciju, uz uslov da ponese njegov dres kad se oporavio. Miloš se vratio i narednih nekoliko godina igrao za Bavarce i za Rasing iz Pariza.

Vrativši se u OFK Beograd, s ovim klubom je kao tehnički direktor 1965/66. godine osvojio trofej Fudbalskog kupa Jugoslavije.

Reaktivirao se sa 36 i zajedno sa svojim velikim prijateljem Šekularcem zaigrao za OFK Beograd. Na njihovom "debiju" protiv Proletera na Karaburmi, u prvom kolu prolećnog prvenstva 1968/69. došlo je blizu 30.000 ljudi. Bilo je 3:2 a Miloš je, kao u najlepšoj bajci, dao prvi gol već na početku igre...

U timu OFK Beograd igrao je 42 utakmice i postigao 13 golova.

Za reprezentaciju Jugoslavije odigrao je 33 utakmice (1953-1958) i postigao 16 golova. Kao junior FK Bor odigrao je i tri utakmice (1951) za omladinsku reprezentaciju. U nacionalnom dresu prvi put je zaigrao 21. maja 1953. protiv Velsa (5:2) u Beogradu kao centarfor, u navali sa Rajkovom, Mitićem (postigao tri gola), Vukasom i Zebecom.

Prvi gol za reprezentaciju Jugoslavije postigao je 8. novembra 1953. u kvalifikacijama za Svetsko prvenstvo protiv Izraela (1:0) u Skoplju. Ovaj pogodak bio je značajan za učestvovanje naše reprezentacije na Svetskom prvenstvu 1954. u Švajcarskoj, na kome je odigrao sve utakmice. U susretu protiv Francuske (1:0) u Lozani postigao je jedini pogodak.

Posebno dobre igre u reprezentaciji pružio je još na utakmicama protiv Indonezije (4:2) septembra 1956. u Beogradu, na kojoj je postigao tri gola, zatim u susretu protiv Italije (6:1) maja 1957. u Zagrebu, u kome je dvaput zatresao mrežu „Azura", dok je briljirao na odlučujućoj kvalifikacionoj utakmici za svetsko prvenstvo protiv Rumunije (2:0) u Beogradu 17. novembra 1957, na kojoj je, uprkos povredi na glavi, postigao oba gola za Jugoslaviju.

Učestvovao je i na Svetskom prvenstvu 1958. u Švedskoj i na njemu se 19. juna 1958. protiv SR Nemačke (0:1) u Malmeu oprostio od dresa sa državnim grbom.

Sa položenim trenerskim ispitom, vodio je od 1970. leskovačku Dubočicu, Proleter iz Zrenjanina (uveo ga 1973. u Prvu ligu), zatim meksičku ekipu Atlas iz Gvadalahare i Bešiktaš iz Istanbula, a kad se vratio u zemlju, sa mostarskim Veležom je 1981. osvojio Fudbalski kup Jugoslavije, a sa Partizanom 1983. državno prvenstvo.

Od 12.septembra 1984. do 16.novembra 1985. nalazio se na dužnosti selektora fudbalske reprezentacije Jugoslavije.

Poslednji put Miloš se pojavio u javnosti 2002. povodom utakmice Partizan - Bajern u kvalifikacijama za Ligu šampiona. Nemački klub uvrstio ga je među svoje najbolje igrače svih vremena. U istoriji Partizana i jugoslovenskog fudbala ostaće zapamćen kao redak fudbalski dragulj koga je bolest, kada je bio u naponu snage, sprečila da dostigne svetsku slavu, ali ne i da zauvek ostane u srcima svih onih koji su ga bar jednom gledali.

Umro je u Beogradu 28. januara 2003. u svojoj 70.godini.


Prvenstvene utakmice u klubovima u kojima je nastupao :

Season Club Country Level GP GS
1968-69 OFK Beograd YUG 1 20 5
1964-65 Paris - Stade Français FRA 1 23 3
1963-64 Paris - Stade Français FRA 1 21 4
1962-63 Racing Club Paris FRA 1 34 17
1961-62 Racing Club Paris FRA 1 32 11
1960-61 FC Bayern München GER 1 20 5
1959-60 OFK Beograd YUG 1 0 0
1958-59 OFK Beograd YUG 2 8 9
1957-58 FK Partizan Beograd YUG 1 0 0
1956-57 FK Partizan Beograd YUG 1 17 7
1955-56 FK Partizan Beograd YUG 1 20 13
1954-55 FK Partizan Beograd YUG 1 11 9
1953-54 FK Partizan Beograd YUG 1 24 14
1952-53 FK Partizan Beograd YUG 1 11 6
1952 FK Partizan Beograd YUG 1 4 4
Career Totals: 245 107


Utakmice reprezentacije Jugoslavije u kojima je nastupao :

PU 21.05.1953 Jugoslavija - Vels 5-2 (4-1)
PU 05.06.1953 Turska - Jugoslavija 2-2 (0-1)
PU 18.10.1953 Jugoslavija - Francuska 3-1 (0-1)
KSP 08.11.1953 Jugoslavija - Izrael 1-0 (1-0) goal
KSP 21.03.1954 Izrael - Jugoslavija 0-1 (0-0)
KSP 28.03.1954 Grčka - Jugoslavija 0-1 (0-0)
PU 09.05.1954 Jugoslavija - Belgija 0-2 (0-1)
PU 16.05.1954 Jugoslavija - Engleska 1-0 (0-0)
SP 16.06.1954 Jugoslavija - Francuska 1-0 (1-0) goal
SP 19.06.1954 Jugoslavija - Brazil 1-1 (0-0)aet
SP 27.06.1954 Jugoslavija - Nemačka SR 0-2 (0-1)
PU 15.05.1955 Jugoslavija - Škotska 2-2 (2-2)
KG 26.06.1955 Jugoslavija - Švajcarska 0-0 (0-0)
PU 25.09.1955 Jugoslavija - Nemačka SR 3-1 (2-0) goal
PU 19.10.1955 Republika Irska - Jugoslavija 1-4 (1-3) goal
KG 30.10.1955 Austrija - Jugoslavija 2-1 (1-1) goal
PU 11.11.1955 Francuska - Jugoslavija 1-1 (0-1)
PU 22.04.1956 Jugoslavija - Rumunija 0-1 (0-0)
KG 29.04.1956 Mađarska - Jugoslavija 2-2 (1-1)
PU 09.09.1956 Jugoslavija - Indonezija 4-2 (2-0) goal
KG 16.09.1956 Jugoslavija - Mađarska 1-3 (1-2)
KG 30.09.1956 Jugoslavija - Čehoslovačka 1-2 (0-1)
PU 21.11.1956 Škotska - Jugoslavija 2-0 (1-0)
KG 12.05.1957 Jugoslavija - Italija 6-1 (3-0)
KG 18.05.1957 Čehoslovačka - Jugoslavija 1-0 (0-0) goal
PU 15.09.1957 Jugoslavija - Austrija 3-3 (2-2) goal
KSP 29.09.1957 Rumunija - Jugoslavija 1-1 (0-0)
KSP 10.11.1957 Jugoslavija - Grčka 4-1 (2-1)
KSP 17.11.1957 Jugoslavija - Rumunija 2-0 (0-0) goal
PU 11.05.1958 Jugoslavija - Engleska 5-0 (1-0) goal
SP 08.06.1958 Jugoslavija - Škotska 1-1 (1-0)
SP 11.06.1958 Jugoslavija - Francuska 3-2 (1-1)
SP 19.06.1958 Jugoslavija - Nemačka SR 0-1 (0-1)

http://www.reprezentacija.rs/index.p...1314&Itemid=12


Capello beamed: "From Savicevic you came to expect these unthinkable plays of brilliance, because from the position he was in most players would have just taken the ball in stride and gone a little further with it, instead he went for this spectacular attempt which has gone down in history and is shown over and over again. It was simply.... Una cosa da Savicevic [the way of Savicevic]."

Last edited by alchemist; February 9th, 2011 at 09:56.
alchemist is offline  
Reply

Quick Reply
Message:
Options

Register Now



In order to be able to post messages on the Xtratime Community forums, you must first register.
Please enter your desired user name, your email address and other required details in the form below.

User Name:
Password
Please enter a password for your user account. Note that passwords are case-sensitive. Try to avoid choosing short (like '1'), simple (like 'abcd') and easy to guess passwords (like a name of your favorite team, player, etc)! Complex and long enough passwords, that consists of random string of alphabet and numerical characters, are almost impossible to be stolen and misused.

Password:


Confirm Password:
Email Address
Please enter a valid email address for yourself.

Email Address:
OR

Log-in









Human Verification

In order to verify that you are a human and not a spam bot, please enter the answer into the following box below based on the instructions contained in the graphic.




Currently Active Users Viewing This Thread: 1 (0 members and 1 guests)
 
Thread Tools
Show Printable Version Show Printable Version
Email this Page Email this Page
Display Modes
Linear Mode Linear Mode



Posting Rules  
You may post new threads
You may post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is On
Smilies are On
[IMG] code is On
HTML code is Off
Trackbacks are On
Pingbacks are On
Refbacks are On

 
For the best viewing experience please update your browser to Google Chrome